ВОЖ
15-06-2007 19:36
к комментариям - к полной версии
- понравилось!
Это цитата сообщения щьо Оригинальное сообщение
Сергей Прилуцкий (Сёрошка Пёстончык)
ВОЖ
У мяне жывець вожык. Чатыры лайкi, валасатае ябло i дахуiшча iголак. Проста прэлесьць. Такое цуда-юда нават у найэкстрэмальных порнамройках ня усягда убачиш. Карацей, казачная зьвярушка. Аднак iменье брата свайго меньшага накладваець некаторыя абязацiльствы. Кармiць ябучымi мышамi i паiць малачком. Ну, тут вы, канешне, дабавiце – а гуйно? Спакуха, дарагi мой чытацiль. Вожык смышлёны. Сярэ акуратна i толькi з балкона. У халады, канечна, прыходзiца хуярыць у мусарапровад. Але вож ня крыудлiвы, панiмае, што сарцiр для чэлавека – дзела сьвятое. I суваць туды свой нос небясьпечна.
Як лясному стварэньню важу неабхадзiмае сьвежае паветра. Бо iначэ ж здохне. Кварцера – гэта, усё-такi, ня Галiвуд. Пагэтаму па начах ён на вулiцэ: адрываеца па поунаму. У гэтам сэнсе мой пятомец – Жывёла з вiлiкай буквы. Ябе усё, што сапiць, рычiць i варушыца. Акрамя людзей, канечна. Першымi пайшлi у расход кацяткi. Патом я стау зауважаць ля дома згвалтаваныя тушкi маленькiх пцiчэк. Але усё гэта была хуйня. Пака гэтая пахатлiвая калючая бесьцiя ня пачала заглядаца на маiх крошэк гуппi. Я узбясiуся. Якога хуя, думаю, ты так распусьцiуся. Нiякага пачуцьця меры i прылiчыя. А ёж усё ня унiмауся. У тагды мяне асянiла. У нядзельку я дастау з кладоукi купу дошачак i скалацiу забауку у вiдзе яжыхi. Натыркау згары гвозьдзiкау, выразау заду дзюрачку – шэдэур ды й толькi. Мой азабочаны сябрук ня уехау у хiтрасьць i улюбiуся у дзерауляны агрэгат. Такiх далбаёбау я шчэ ня вiдау. I такога порэва тожа.
А потым прыйябенiла восень. Iголкi з макрадупага госьця паабсыпалiся i ёж замаркоцiуся. Падкралася зiма, i ён залёг у такi няуротябены сон, што так, сука, i ня прачнууся. Пязда, падумау я тагды.
Похараны былi сьцiплымi. Дзьве кашыхi блажэнна зырылi як я трамбую лысае цельца у ямку. У дупу дзьмуу пранiзьлiвы вецер. I вапшчэ, унутры было вельмi-вельмi хуёва. Толькi потым я дазнауся, што яжы упадаюць на зiму у сьпячку.
От жэж, бля! I чаму я, пiдарас, такi нiначытаны?
Честно и откровенно наглейшим образом спизжено с журнала «ШО».
Страница автора http://pistonczyk.livejournal.com
Как по мне, так албанские кросавчеги нервна куряць у старонке.
вверх^
к полной версии
понравилось!
в evernote
Это цитата сообщения щьо Оригинальное сообщение
Сергей Прилуцкий (Сёрошка Пёстончык)
ВОЖ
У мяне жывець вожык. Чатыры лайкi, валасатае ябло i дахуiшча iголак. Проста прэлесьць. Такое цуда-юда нават у найэкстрэмальных порнамройках ня усягда убачиш. Карацей, казачная зьвярушка. Аднак iменье брата свайго меньшага накладваець некаторыя абязацiльствы. Кармiць ябучымi мышамi i паiць малачком. Ну, тут вы, канешне, дабавiце – а гуйно? Спакуха, дарагi мой чытацiль. Вожык смышлёны. Сярэ акуратна i толькi з балкона. У халады, канечна, прыходзiца хуярыць у мусарапровад. Але вож ня крыудлiвы, панiмае, што сарцiр для чэлавека – дзела сьвятое. I суваць туды свой нос небясьпечна.
Як лясному стварэньню важу неабхадзiмае сьвежае паветра. Бо iначэ ж здохне. Кварцера – гэта, усё-такi, ня Галiвуд. Пагэтаму па начах ён на вулiцэ: адрываеца па поунаму. У гэтам сэнсе мой пятомец – Жывёла з вiлiкай буквы. Ябе усё, што сапiць, рычiць i варушыца. Акрамя людзей, канечна. Першымi пайшлi у расход кацяткi. Патом я стау зауважаць ля дома згвалтаваныя тушкi маленькiх пцiчэк. Але усё гэта была хуйня. Пака гэтая пахатлiвая калючая бесьцiя ня пачала заглядаца на маiх крошэк гуппi. Я узбясiуся. Якога хуя, думаю, ты так распусьцiуся. Нiякага пачуцьця меры i прылiчыя. А ёж усё ня унiмауся. У тагды мяне асянiла. У нядзельку я дастау з кладоукi купу дошачак i скалацiу забауку у вiдзе яжыхi. Натыркау згары гвозьдзiкау, выразау заду дзюрачку – шэдэур ды й толькi. Мой азабочаны сябрук ня уехау у хiтрасьць i улюбiуся у дзерауляны агрэгат. Такiх далбаёбау я шчэ ня вiдау. I такога порэва тожа.
А потым прыйябенiла восень. Iголкi з макрадупага госьця паабсыпалiся i ёж замаркоцiуся. Падкралася зiма, i ён залёг у такi няуротябены сон, што так, сука, i ня прачнууся. Пязда, падумау я тагды.
Похараны былi сьцiплымi. Дзьве кашыхi блажэнна зырылi як я трамбую лысае цельца у ямку. У дупу дзьмуу пранiзьлiвы вецер. I вапшчэ, унутры было вельмi-вельмi хуёва. Толькi потым я дазнауся, што яжы упадаюць на зiму у сьпячку.
От жэж, бля! I чаму я, пiдарас, такi нiначытаны?
Честно и откровенно наглейшим образом спизжено с журнала «ШО».
Страница автора http://pistonczyk.livejournal.com
Как по мне, так албанские кросавчеги нервна куряць у старонке.
Комментарии (2):
Комментарии (2):
вверх^
Вы сейчас не можете прокомментировать это сообщение.
Дневник ВОЖ | EX-sir_michael - БЛОГ, КОТОРЫЙ УШЕЛ |
Лента друзей EX-sir_michael
/ Полная версия
Добавить в друзья
Страницы:
раньше»