• Авторизация


Вершы. Пятрусь Броўка 29-08-2014 11:56 к комментариям - к полной версии - понравилось!


06 (700x525, 400Kb)
 

Хiба на вечар той можна забыцца?
…Сонца за борам жар-птушкай садзiцца,
Штосьцi спявае пяшчотнае бор,
Пахне чабор,
Пахне чабор...
 
Лёгкiя крокi на вузкай сцяжынцы.
Дзеўчына ў белай iскрыстай хусцiнцы,
Быццам абсыпана промнямi зор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
 
Выйсцi б насустрач, стаць i прызнацца.
Вось яно – блiзкае, яснае шчасце,
Клiкнуць хацелася – голас замёр.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
 
Год адзiнаццаць, а можа, дванаццаць
Сэрца балiць, што не здолеў спаткацца,
Сэрца нязменна хвалюе дакор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
 
Час той схаваўся за дальняй гарою,
Здасца хвiлiнай – яна прада мною...
Выйду. Гукаю. Маўклiвы прастор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
1957
 
 
***
Надыход восені
 
Вось і лета сышло.
Адспявалі калоссі,
Цяжка мне заўважаць,
Як з’яўляецца восень.
 
Непрыкметна зусім
Прыплыве павуцінкай.
Гляне жоўтым лістком
з-пад зялёнай хусцінкі.
 
Усплыве туманом
Над рачулкаю соннай,
Устрывожыць дымком,
Зпахам бульбы пячонай.
 
Зачаруе агнём
Маладзенькай рабіны,
На адлёце крылом
Памахае бусліным.
 
А пасля,
А пасля
Ліст апошні сарвецца…
Ды не знаю чаму
Ты мне, восень, па сэрцу!
 
 
***
 

У любiмай мове, роднай, наскай,

Ах, якiя словы: "Калi ласка!.."

Як звiняць яны сардэчнаю струною,

Праз усё жыццё iдуць са мною.

 

Трапiць госць у будзень, а цi ў свята:

– Калi ласка, калi ласка, ў хату!

Не паспелi сесцi пры сустрэчы,

Як патэльня засквiрчэла ў печы,

Ды i чарка блiснула дарэчы.

Бульба, смажанiна i каўбаска,

Пакаштуйце, людцы, калi ласка!

 

Хлопец кажа дарагой дзяўчыне:

– Калi ласка! Будзеш гаспадыняй!..

Эх, жыццё збудуем мы прыгожа,

Ўсе з табой нягоды пераможам.

 

Гром грымiць. З нябёсамi размова:

– Калi ласка, цёплы дождж вясновы!

I не вельмi буйны i не рэдкi –

На сады, на пушчы, на палеткi,

На грыбы, на ягады, на кветкi...

– Калi ласка! – наш зварот бясконцы.

 

Мы гаворым ранiшняму сонцу:

– Калi ласка, сонца, выйдзi з хмары,

Радасцю аблашчы нашы твары,

Ты ўзнiмi з сабою нашы мары!

– Калi ласка!.. – нашай роднай мовы

Шчырыя i ветлiвыя словы.

Пятрусь Броўка


Пятрусь Броука (640x360, 64Kb)
1905-1980
 
Петрусь Бровка - талантливый белорусский поэт, поэтический летописец народной жизни, творческая индивидуальность которого складывалась под влиянием послеоктябрьского времени. Он - сын сложной эпохи, вобравшей в себя созидательные и разрушительные начала.
   Это была эпоха, когда от народа замалчивалась преступность власти, когда человека пытались превратить в послушный винтик государства. Но вместе с тем Октябрьская революция открыла двери в мир интеллекта и искусства детям деревни, сформировала их облик, настроила на высокую волну эмоционального восторга новой жизнью.
  Стихи поэта помню со школьных лет. В них есть образы, то настроение, что задевает струны моей души. В минуты грусти, одиночества хочется к ним возвращаться, перечитывать заново.  

 

 

 


0_3f811_d7b8a3af_S (11x11, 1Kb)

 

 
вверх^ к полной версии понравилось! в evernote


Вы сейчас не можете прокомментировать это сообщение.

Дневник Вершы. Пятрусь Броўка | Natalya_Lyutsko - Дневник Natalya_Lyutsko | Лента друзей Natalya_Lyutsko / Полная версия Добавить в друзья Страницы: раньше»