Utvrđeni srednjovjekovni manastirski kompleks sa crkvom Vavedenja Presvete Bogorodice nalazi se u priobalnom dijelu Luštice, stotinak metara od rta Arza i plaže Mirišta, na malom ostrvu Žanjice na istočnoj strani ulaza u Bokokotorski zaliv. Po natpisima na spoljašnjoj apsidi oltara, manastir Vavedenja Presvete Bogorodice sagradili su brodolomnici iz Grčke, koje je od sigurne smrti spasila Presveta Bogorodica.

Sredinom petnaestog vijeka, spašavajući pravoslavne svetinje i relikvije sa grčkih arhipelaga od turskog uništenja, pomorci su u manastir donijeli čudotvornu ikonu Bogorodice Putevoditeljnice, zaštitnice putnika i pomoraca. Ovu ikonu, koja je vjekovima krasila žanjičko Svetilište, nasilno su odnijeli hrvatski ribari i smjestili u rimokatoličku crkvu franjevačkog manastira u Orebiću, na poluostrvo Pelješac. Po predanju, ona je dva puta nakon toga isplivala iz mora i vratila se u manastir Vavedenja Presvete Bogorodice. Manastir je pretrpio praktično rušenje do temelja, a napušten je otprilike u isto vrijeme kada je porušen manastir na Miholjskoj Prevlaci. Tokom 18. vijeka, za vrijeme vladike Save Petrovića Njegoša, vođen je dugogodišnji spor oko jurisdikcije sa kotorskim biskupom. Zahvaljujući upornosti episkopa Gerasima Petranovića, manastir je ostao u posjedu Srpske Pravoslavne Crkve. Obnovljen je i osvećen 1880. godine.