Под облачком явір похилений,
Сідить на нім пташок прімилений.
Слухай, мила, як тот пташок співать,
Же з любови нич добра не бивать.
Же з любови, же з любови
Нич добра не бивать.
Ци та любов єст од Бога дана?
Ци лем може д’яблом підшептана?
Хоц би-с не хтів, то мусиш любити,
Хоц би-с не хтів, прото маш терпіти.
Хоц би-с не хтів, хоц би-с не хтів,
Прото маш терпіти.
Моя мила, ти покусо єдна,
Любив я тя не рік та не два.
Далась ти мі зілля ся напити.
Не мож, мила, ніяк без тя жити.
Не мож, мила, не мож, мила,
Ніяк без тя жити.
Мі ворожка давно ворожила,
Же ня здурить дівка чорнобрива.
Же не буду видів за ньов світа,
Аж проминуть мої млади літа.
Аж проминуть, аж проминуть
Мої млади літа.
Под облачком явір зеленіє.
Посмотр, мила, як тот вітер віє.
Може, вирве єго з коренями.
Мила моя, што то буде з нами?
Мила моя, мила моя,
Што то буде з нами?