Dzień przywitał mnie mżawką i nie byłoby w tym nic szczególnego gdyby nie fakt, że trochę inaczej wyobrażałam sobie piątkowy poranek. Cisza, spokój żadnych wiadomości czy telefonów z życzeniami. Jak coroczne urodziny. To głupie, ale co roku liczę, że ktoś się wyłamie i złoży mi te przeklęte życzenia trochę wcześniej ….Ale nie… Zmowa milczenia ciągle trwa i pierwsze ważne życzenia dostanę o…16.15… Godzina W (Godzina wydarcia się dziecięcia, które po 7 miesiącach wiercenia się w brzuchu matki postanowiło nagle poznać otoczenie) Nie wiem, które z rodziców wpadło na ten genialny pomysł obchodzenia urodzin od tej ważnej godziny, ale uważam to za najgłupszy pomysł na świecie. Przynajmniej w moim przypadku, bo moja, wczesnorankowa siostra, gdy tylko otwierała oczy to witano ja życzeniami i prezentami. Tak nauczono mnie, co to zazdrość. Myślałam, że z czasem to się zmieni, ale wszyscy znajomi jak dowiadywali się o tej tradycji, uznawali to za świetny pomysł dręczenia jubilata i na nic zdawały się tłumaczenia, że takie emocje oczekiwania są trudne do zniesienia nie tylko dziecku, ale i osobie dorosłej. Gdyby komuś przyszedł do głowy taki szatański plan, to proszę dajcie sobie na wstrzymanie. No, dobrze wyżaliłam się jak nigdy i jak nie ja, a teraz pora na faworkowe ravioli, które przygotowałam dla przemiłych oprawców dręczenia.
Bardzo fajne połączenie chrupiącego ciasta i ulubionej konfitury. W tej roli u mnie występują utarta róża i konfitura z dzikich mirabelek( to dla tych, co nie lubią róży).Trzeba tylko uważać na dwie rzeczy. Po pierwsze, przy sklejaniu ciasta uważamy by paznokciami nie uszkadzać delikatnego ciasta, przez które może wydostawać się nadzienie podczas smażenia a po drugie jak już pęknie, to wyjmujemy go bardzo ostrożnie by przypadkiem rozgrzana konfitura( gorąca niczym karmel) nie kapnęła nam na palec, bo boli to jak diabli i powstaje naprawdę mocne oparzenie. A poza tym nie jest to moje ostatnie słowo, co do faworkowych wynalazków. Będzie jeszcze bardzo karnawałowo.
Składniki:
300 g mąki pszennej
100 ml mleka
50 g masła
50 g cukru
1 jajo
1 łyżka cukru waniliowego
Szczypta soli
Dodatkowo:
Białko
Ulubiony dżem lub konfitura
Do miski robota wsypujemy mąkę, dodajemy pokrojone w drobną kostkę masło, oba cukry, jajko, mleko i szczyptę soli. Zagniatamy gładkie i zwarte ciasto. Owijamy w folię i schładzamy w lodówce 30 minut. Dzielimy ciasto na mniejsze części (np. po 150 g) i przy pomocy maszynki do makaronu lub wałkiem, wałkujemy ciasto na placki-pasy grubości 1-1, 5 mm. Pozostawiamy placki na 5 minut do przeschnięcia. Następnie przy pomocy łyżeczki do kawy nakładamy w równych odstępach po odrobinie konfitury. Białkiem smarujemy przestrzenie pomiędzy nadzieniem i nakładamy drugi pas ciasta lekko go dociskając. Rozgrzewamy na niewielkiej głębokiej patelni olej. Za pomocą radełka wycinamy zgrabne ravioli i po kilka sztuk smażymy na rozgrzanym tłuszczu do uzyskania złotego koloru. Usmażone przekładamy na papierowy ręcznik by pozbyć się resztek tłuszczu. Posypujemy cukrem pudrem.
Uwagi:
Tych faworków nie smażymy w frytkownicy, ponieważ w razie pęknięcia słodkiego pierożka bardzo trudno byłoby nam oczyścić olej. Olej powinien mieć temperaturę 170 stopni C.
http://cukierniczekreacje.blox.pl/html/1310721,262146,17.html?91