**
Ня ведаю чаму, але я люблю ровары, люблю, як цёплы мастацкі выяўленчы вобраз, вельмі сучасны сімвал, як дэталь экстэр’ера, як мадулёр у архітэктурным краявідзе, які задае пэўны маштаб, настрой, перадае і фіксуе час.
Не магу сфармуляваць, матывы свайго захаплення, у мяне нават няма ровара, быў адно ў дзяцінстве, і я не збіраюся купляць сабе новы ровар, але я люблю назіраць за людзьмі на роварах, разглядаць і фатаграфаваць старыя і патрыманыя, пацёртыя часам, “бывалыя”, ровары ў краявідах. Бывае і мне хочацца сесці на ровар і праехацца па колу, ці паехаць куды вочы глядзяць, адарвацца ад мітусні. У роварах я бачу летняе сонца, шашу, дзяцінства і даросласць, у танюткіх спіцах на колах пракручваюцца, стракоча, як стары кінапраектар, і сплятаюцца ва ўспамін пра вольнасць, пра падарожжы, пра добрае надвор’е, рэчку, пяшчаныя і лясныя сцежкі, пра вуду прыладжаную да рамы ровара, пра грыбныя мясціны і пра сяброўства. У роварах для мяне тоіцца цэлы свет успамінаў, пачуццяў, перажыванняў. Я фатаграфую ровары, як занатоўваю на памяць свае вядомыя, накатаныя ці яшчэ ня пройдзеныя дарогі.

[400x600]

Яшчэ ровары
...+7