***
Сябра Шуру збіла таксоўка.
Ён быў крышку выпіўшы, пераходзіў дарогу на пераходзе, загаварыўся на тэлефоне і шагнуў пад машыну.
Удар! Шура паляцеў на асфальт, зламаў нагу і рабрыны.
Шура расказваў, як спачатку было невыносна балюча. Потым адчуў, як не можа ўстаць, нават не можа паварушыцца, і прыйшла думка, што больш не трэба спяшацца, усе планы на будучае за імгненне скасаваліся. Усё – прыехаў на месца прызначэння. А трэба ж было ў столькі месцаў паспець.
-- Ляжу на дарозе і бачу, як да мяне падыходзіць таксоўшчык і такім злым вокам глядзіць, ці жывы я. А я яму гавару:
-- Ну, патапчы яшчэ мяне нагамі! Ну патапчы -- табе будзе палёгка!...