***
Свабода разбэсціла хатняю істоту. Выпусціў ката на вуліцу, і ціхі Гога здзічэў за дзень.
Спачатку вераб’і прыляталі дражніць ката, завісалі ў паветры і трэслі крыльцамі, як стракозы, -- дарма, кот абавязкова адпомсціць. Варона асіпла каркала з паркана, але варона кату не птушка, на варону кот паглядаў з перасцярогаю і напружваўся.
Дома за паўгода жыцця кот не зачапіў ніводнай раслінкі, а на вуліцы за раз затаптаў хосту, загрыз гартэнзію, перавярнуў поўны попелу мангал на рададэндран, наеўся мух і перапэцкаўся сажаю, як пераапрануўся ў шэраю світку, цяпер -- мурзаты дзікаваты вулічны кот. Жыццё – цуд!