Шашлык – гэта кепска прыгатаванае, тлустае і падгарэлае мяса. І не варта спрачацца, няма пра што гаварыць.
Знаёмы архітэктар Георгій неяк выказаўся ў кампаніі:
--Усе выходныя па-над лецішчамі вісіць гарэлы смурод крэматорыяў, калі смажаць мяса на адкрытым агні. Народ п’е піва і ўдае культурнае яднанне з прыродаю, і яшчэ дадае гарэлачкі...
Усе пачалі нападаць на архітэктара і даводзіць, як па майстэрскі яны падсмажваць мяса і, быццам, не на агні, а на вуглях, і не падгарае, і ня тлустае, і гэта таксама мастацтва...Такі самападман.

Аднойчы ў войску, а пра войска я заракаўся больш не пісаць, я злавіў кухара з касяком анашы. Кухар узбек спалохаўся, і пачаў выкручвацца, гаварыў -- анаша ў іх дома, ня толькі шмаль, але і прыправа да плову.
У войску я служыў старшыною, і сярод маіх абавязкаў быў самы адказны – праверка якасці згатаванай ежы. Што дня я мусіў каштаваць усё, што гатавалі мае салдаты.

--Старшына, я вырас у каноплях, мне з дому крышку прыслалі, як спецыю, і я вам зраблю плоў, які вы аніколі не каштавалі, такі мы гатуем дома.
Я пагадзіўся на кампраміс, не закладаць жа салдата.
Увечары кухар згатаваў знешне звычайны плоў, з баранінаю, рысам, моркваю і часнаком. Але ў апошні момант, за пару хвілінак да гатоўнасці, кухар густа засыпаў плоў сухімі кусцікамі каноплі, як у нас прысыпаюць звараную маладую бульбу зялёным кропам і накрываюць на пару хвілінак накрыўкаю і ручніком.
Той плоў, трэба было есці рукамі, браць пальцамі крышку рысу з кавалачкам мяса і асцярожна несці у рот, -- спыніцца было немагчыма, у ежы з’явілася тая дурота, ад якой плыве розум і прабівае на подзвігі. Мы невялікай кампаніяй з’елі казан плову на ўзвод, плоў меў незвычайны прысмак і нешта наркатычнае так уздзейнічала на страўнік, што немажліва было наесціся, не насыціцца, не нажэрціся, не спыніцца. І мы жэрлі і жэрлі той плоў, як апантаныя, як нешта сакральнае і звыш смачнае. Дурота сваю ўзяла.
Пасля два дні усе ўдзельнікі трапезы, апроч загартаванага кухара узбека, цяжка хварэлі жыватамі. Але кухара ў тым я не вінаваціў, толькі ўзяў з яго слова, каб шмалі на кухні больш не было.