У адваката Ліды каламутныя вочы ў якіх нічога не адлюстроўваецца, як у замерзлай вадзе.
Яе першага мужа расстралялі ў сярэдзіне дзевяностых. Ліда выкладала на юрфаку, пісала каментары да крымінальнага кодэксу, практыкавала ў адвакатуры і ведала палову беларускіх юрыстаў, пракурораў, суддзяў і міліцыянтаў, -- усе яны яе вучні і былыя студэнты. А першы муж Ліды быў вядомы крымінальнік па мянушцы Боцман, нават знакаміты “аўтарытэт”. Жонка юрыст так добра бараніла ягоныя цёмныя інтарэсы, што крымінальніка ні як не маглі прыцягнуць да адказнасці. Але Боцман жыў з Лідаю нядоўга, кінуў і ажаніўся на іншай дзяўчыне. Боцмана расстралялі з аўтамата ў прыдарожнай кавярні, разам з новаю жонкаю і цьмянымі сябрамі, летам сярод дня. Забойцаў Боцмана не знайшлі.
Цяпер Ліда любіць параўноўваць крымінальнікаў і міліцыянтаў. Ліда расказвае, што гэта людзі адной сутнасці, адной маралі і адной этыкі. Ці быў Боцман бандытам? Тут Ліда ўспамінае пра ягоную харызму і брутальнасць.
-- Але ён ня быў небяспечным, -- тлумачыць Ліда: -- бо ня меў адукацыі, а самыя небяспечныя, гэта адукаваныя бандыты з “органаў”, носьбіты сістэмных і разбуральных ведаў, яны прафесійна абучаныя “ставіць пасткі”, катаваць і забіваць і хавацца, а Боцман, параўнальна з імі, быў вялікім дзіцём і рамантыкам. Гэта была рамантыка на вялікай дарозе, і яму шчасціла, ды шчасце не робіць людзей добрымі, гэта мы ведаем, адносна іншых, шчаслівых людзей.
Ліда шырока ўсміхаецца, а каламутныя вочы застаюцца сцюдзёнымі і пустымі. У тых вачах мне заўсёды бачыцца поўная юрыдычная абыякавасць да чужога жыцця.