А дзень, нягледзячы ні на надвор'е, ні на сіноптыкаў, ні на вецер, ні на пятніцу, ні на вялікдзень, ні на кантору, ні на працу, якой няма, нягледзячы ні на што, цалкам атрымаўся.
а амаль нічога і не абяцала што ўсе будзе добра.
хоць з раніцы ўсёткі быў расчараваны тым, што на вуліцы свяціла сонца. Дакладней расчараваны ў тым, што прагноз сіноптыкаў не спраўдзіўся па тым чынніку, што мог бы выдатна правесці час, сустракаючы світанак, замест таго, каб у чарговы раз спаць.
а так - прачнуўся, і ў чарговы раз задаўся пытаннем - што рабіць?
трэба было ўсё жа ў падрахунку ўладкоўвацца на працу, чаму я і вырашыў прысвяціць пачатак сонечнага, але зусім ня цёплага дня.
З працай - поўны аблом. таму вырашыў усё жа на гэты конт не грузіцца. усероўна што небудзь будзе.
Купля мыльных пузыроў толькі паспрыяла гэтаму.
Чарговае катанне на транспарце па ўсім горадзе, перад якім - абкатка мегарульных ліфтаў у мегарульном будынку ТЦ, каля якого мне заўсёды падабалася глядзецца ў адбітак у шкле.
Наведванне такіх месцаў, як сядзіба БНФ і Падземкі, праўда, нічым не здзівіўшых.
Менавіта падчас катання ў галаву прыйшла думку аб тым, што дахаты то мне ехаць цалкам не жадаецца. Бо нех.
Ды і кандыдатура правядзення вечара маецца ў наяўнасці.
прычым гэтая самая кандыдатура нават і не думала супрацівіцца, хутчэй наадварот, атрымалася вельмі хутка абгаварыць усе падрабязнасці будучай сустрэчы амаль у тры словы.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Таял

LI 5.09.15

выцепив на просторах ЛиРу довольно разумное мнение о зарубежных мультфильмах, захотелось самому упорядочить в голове все эти данные.
Читать далее
вообще-то, самолично осознаю, что написано скомканно, недостоверно, и не полностью оформленно.

В колонках играет: 5nizza - 08 - Track

LI 5.09.15

Это цитата сообщения Дионисий_Т Оригинальное сообщение

КАК ЗОМБИРУЮТ ДЕТЕЙ

Американский мультфильм (на языке детей, мультик), только с виду кажется весьма безобидной поделкой. Часто так же кажется поделкой весьма тупой и грубой, но, опять таки не несущей никакой особой смысловой, а, тем более, идеологической, нагрузки.

Но если приглядеться к ним внимательно, то тут же начинаешь замечать то тут то там "торчащие уши" "американского образа жизни".

Наши русские люди, восприняв такую скрытую пропаганду именно что нутром (не осознавая полностью всего), просто запрещают своим детям смотреть их. Они воспринимают эти мультфильмы как "очень злые и не учащие добру". Но беда в том, что многие не запрещают своим детям смотреть их. Не запрещают не потому, что не почувствовали растленного влияния данной продукции, но по той элементарной причине, что их они даже не смотрели. А зря!

Они не смотрят эти фильмы по той причине, что привыкли к ещё советской системе - ""по телеку" детям плохого не покажут!".

Как ни странно, но этому заблуждению подвержены не только люди старшего поколения, но и совсем молодые, - те, кто уже знает и хорошо прочувствовал порочность и подлость современных СМИ.

Для того, чтобы и они поняли и ужаснулись, приходится специально нацеливать таких людей на пристрастный просмотр того, что смотрит их малолетнее чадо.

Как правило, после внимательного просмотра даже нескольких таких мультиков, (особенно при обращении их внимания на некоторые особо характерные детали таких мультфильмов), эти люди и сами находят в этих мультиках очень много такого:. После этого, как правило, бывают очень сильные скандалы между родителями и чадом, уже пристрастившимся к мультикам.

Но, к сожалению, такое бывает не достаточно часто.
далее>>

Просыпаясь каждый о_чередной день поутру, начинается придумывание занятий...
Очередным было чтение сборника притч, который валяется уже с давних пор.
и, опять же, наиболее понравившиеся.
те, которые заставляли подумать, согласиться со сказанным...

притчи
В колонках играет: 5`Nizza - Eto tebe

LI 5.09.15

Собсна вот решил выкинуть в днев особо любимые стихи. мало ли что может случиться?
Причем - тут только те стихотворения, которые понравились мне в единственном экземпляре из всего обилия, написанного автором.
Горячо любимое творчество Марины Цветаевой, Ги де Мопассана, которое я люблю целиком и полностью публиковать смысла не вижу.
Также не вижу смысла выбирать рубайи Хайама и избранное Руми и Танка.

Избранное


В колонках играет: Музей спящих хиппи

LI 5.09.15

"складывается ощущение что солнце, обладая отталкивающей силой, гонит на закате прочь от себя облака" (с)

а "страссы" - это люди, которые обычно на обочинах стоят и рука у них на 90 градусов поднята... и ходят они в сторону движения.

-а что это вы угрюмые такие?
-мы внешне невеселые, у нас все внутри, по-другому.
-значит это просто мы на другой волне....

В колонках играет: Леонид Фёдоров - Червяк

LI 5.09.15

если люди неодноразово говорят что приметы не к добру - жди недобра.

с утра брат сообщил о том, что напрочь сгорел дом соседа, одноклассника и просто замечательного товарища. Причем сгорел напрочь, остались только кирпичные стены. И жалко и больно оттого, что помочь совершенно нечем. И даже неудобно спрашивать, привез он мне гарнитуру, которую я просил, или нет.

в обед - мать рассказал о том, что брат снова попал в аварию. снова помял машину. сам вроде цел, а вот тетя, которая ехала с ним - в больнице, наложили швы... и ведь снова оказалось право мнение, что однажды разбившись на машине - снова попадешь в аварию. вот и оправдалось мнение. теперь - снова длительный ремонт, большие деньговложения....

и, через очередного "не к добру" звонят из налоговой инспекции.
а это - чревато, прежде всего, выселением из уже обжитой квартиры.

вот такие пиздецы.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Моя Ны

LI 5.09.15

Спаткаць на тэррыторыі індустрыяльных аб'ектаў людзей зараз з'яўляецца звычайнай справай.
Такім чынам мы правялі адзін вечар.
Размаўляючы з даволі цікавымі людзьмі.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Думай про меня

LI 5.09.15

я стала лаўлю сябе на тым, што адчуваю адзін і той жа пах.
і...
...мне падабаецца.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Музыка моя

LI 5.09.15

На жаль, як я спадзяваўся, на яе я не трапіў.
паспеў толькі ў той час, калі ўсе ўжо раз'язжаліся.
Затое паспеў павітацца.
Мне гэтага, пасля ўсіх уражанняў - хапіла.
Таму - не вельмі я засмучаны.
В колонках играет: TT-34 - AudioTrack 01

LI 5.09.15

Гародня нас сутрэла Неманам з абрывістымі берагамі, высокімі антэнамі і прыгожым выглядам з месца уезда ў горад.
Читать далее
В колонках играет: Зьнiч - Сем Тысячаў Тысяч

LI 5.09.15

Як і дамовіліся, Алег прыехаў апасля абеду, прывезучы маю пенку.
Читать далее


В колонках играет: Norther - Betrayed

LI 5.09.15

другая падараваная кветка.
Працэс выбару суправаджаўся раздумамі аб тым, што я хачу падараваць.
Ружа - банальна, але прагожа, захоплівае дух ад барвовасці і недаступнасці.
Цюльпан - не хачу паўтарацца.
Хацелася знайсці нешта сіняе. не жоўтае, не памяранцавае, не чырвонае, а менавіта сіняе.
З ўсёй разнастайнасці кветак сінімі былі толькі хрызантымы і нейкія яшчэ вельмі падобныя на нарцысы, толькі сінія. А мае асацыяцыі з нарцысамі - гэта цяжкі, непрыемны водар і экзамены, таму нічога, нават атдалена падобнае на іх, я не збіраўся набываць. Выбраць найбольш сінюю хрызантэму цяжкасці не склала, пасля чаго я развітаўся з Gandu_Echo, з якім я правеў амаль ўвесь ранак, і накіраваўся ў метро.
Наперадзе чакала сустрэча, якой не было суджана адбыцца ў панядзелак і перанесеная на сераду. Якую я, мякка кажучы, чакаў, бо чаканне было нават нясцерпным.
Вынікам таго дня я магу сказаць быў выраз "Вось ты пазітыўны, а я цеплая. Будзем абменьвацца." За тыя дзевяць гадзін, што я правеў у кампаніі з Аняй, мы паспелі наведаць шмат закінутых аб'ектаў горада Мінска, да якіх у яе з'явіўся інтарэс, пасядзець спачатку ў яе дома, потым на Нямізе і апасля ў мяне дома.
Ўвогуле, калі б я паспеў напісаць гэтыя словы да таго, як ад'ехаў у Гродна, іх было б шмат болей, але склалася так, што часу мне не далі, таму шмат думак сгубілася.
І таму, што напісаць акрамя толькі аморфных пачуццяў задавальнення і адчування добра праведзенага вечара, я не ведаю.
В колонках играет: Stary Olsa - Niamon

LI 5.09.15

прануўся, паглядзеў на гадзіннік.
праз паўгадзіны я дамовіўся сустрэцца з Кактусам.
Недахоп пазітыву - праблема раніцы.
Мне стала страшна, што я буду рабіць у другой палове дня з такім настроем..
Нават дзіўны чалавек Велена, якую я не бачыў амаль паўгода, не змагла выцягнуць мяне з гэткага стану. Але толькі тое, што я знянацку сустрэў яе, ўсе ж такі дапамагло.
пажартавалі, паўсміхаліся, пасмяяліся... Вельмі рады быў бачыць.
потым - рынак Дынама, дзе мы спрабавлі выглядзець высокія кеды. Кеды мы не знайшлі, але сонца, надвор'е, усмешкі мінакоў, прыгожыя дзяўчыны, зрабілі сваю справу.
Пазітыў!
Ен самы прымусіў распрануцца да суколкі, па гораду не ісці, а ляцець на крылах насустрач прыгодам і з нецярпеннем чакаць сустрэчы, якая была заплянавана на другую палову дня.

В колонках играет: Stary Olsa - Vir

LI 5.09.15

замалёўкі на будычыню.
замалёўка нумар раз.
у суботу - афіцыяльная рэалка Металфронту. Дзе я не магу не з'явіцца.
Таму - а 17 гадзіне я павінен быць на Першамйскай. спадзяюся сустрэць шмат сяброў і знаемых.

замалёўка нумар два.
заўтра прязжае Алег. Ад яго паступіла прапанова наведаць слаўны горад Гродна.
Тое, што ехаць ў Гродна мы будзем абавязкова праз Косава і Ружаны - гэта само-сабой зразумела. Ад'езд - заўтра. дамоў - паслязаўтра. у пятніцу. Мора ўражанняў, шмат цікавага, сустрэчы і пачуцці. Першы начлег на адчыненым паветры. Вогнішча. лясы.
Аўтаспын.

замалёўка нумар тры.
Конопля (23:36:38 28/03/2007)
В 11 минск пас
ў пятніцу завуць у закінутыя дзіцячыя лагеры адпачынку.
закінутае, забытае... Алеся.

замалёўка нумар чатыры.
заўтра а другой-трэцяй гадзіне да Ані за фоткамі, папрасіць фотаапарата.
у гэтым выпадку, начаваць прыйдзецца ў Косава, бо да Гродна даехаць мы не паспеем.
Калі нават і атрымаецца прыехаць адразу, то гэта будзе надвячоркам пятніцы. З Алесей сустрэцца не атрымаецца.
Фотаапарат, калі нават нам яго дадуць, будзе вельмі-вельмі дарэчы.

замалёўка нумар пяць.
калі адмовіць Алегу - тады назаўтра бавіць час толькі калі з Аней. Інакш - занятку няма.
ў пятніцу тады з Алесей. Можна ўзяць Алега. Калі ен застанецца ў горадзе.

Агульны агляд замалевак.
і зусім незразумела, што ў такім выпадку рабіць з працай, грашыма, бацькамі і вучобай.
бо з працай у мяне пакуль адносін няма аніякіх. хочацца ж не працаваць, а грошы каб былі. з грашыма - сядзець на бацьках таксама не хочацца, ды й сам разумею, што патрэбна некуды ўладкавацца, калі ўсе ж такі мару патрапіць на мора. З маці таксама размовы вельмі зараз ідуць цяжкія. Бо яна адразу пра ўсе тыя рэчы пытае, пра якія мне нават ўспамінаць непрыемна. Жах. А вучоба. Я надзейна на яе забіў.
Але, малюецца наступны план. ў нядзелю пасля рэалкі патрэбна трапіць дахаты, бо грошы амаль скончыліся ўжо. а заўтра з ранку(!) патрэбна паспрабаваць куды небудзь уладкавацца. Тады будуць скасаваны амаль ўсе непрыемныя пытанні.

чакаем заўтра, бо ўсе, што я магу зараз рабіць - гэта марнаваць грошы ў інэце.








LI 5.09.15

паехалі ў горад.
лазілі па аб'ектам.
сустрэлі а першай гадзіне на даху скорай дапамогі каля 7 дзяўчын.
і аднаго хлопца, які гутарыў па тэлефоне.
папулярны, аднак, дах!

заўтра нешта будзе.
пакуль - чакаем.

LI 5.09.15

На няпланавай нарадзе, па правядзенні бягучага вечара, была прынята прапанова сустрэць заход сонца на даху паркінгу скорай дапамогі.

З цяжкасцей - чарговыя просьбы амаль кожнага з удзельнікаў пералезці праз агароджу, пра якую я сумысна нікому не расказваў.
Вельмі рады быў бачыць ў чарговы раз Дыяну.
заўважыў, што наведванне ў другі раз аднаго і таго ж аб'екта суправаджаецца больш яскравымі ўражаннямі.
Проста ў першы раз наведваеш з мэтай паглядзець, што гэта такое незразумелае. А ў наступны - з'яўляецца нейкая іншая мэта.
Так на КЗТШ я ездзіў палазіць, на Трыпалтаўр - бавіць час, на дах - у кампаніі піць піва і наглядаць за заходам сонца.

Адразу ж пасля вяртання з'явілася ідэя наконт сустрэчы світанка.
Але - ніхто не падтрымаў яе толькі таму, што патрэбна прачынацца вельмі рана.
што з іх ўзяць - мінчукі!


LI 5.09.15

чаму заўседы так цяжка дзўчыне сказаць аб тым, што табе патрэбна ад яе толькі маленькая кропля цяпла. толькі патрымацца за руку, адчуць на плячы яе галаву, не баяцца незразумеласці, дакранаючыся да яе, гаварыць тое, што думаеш, нават не раздумваючы аб сэнсе сказанага, прывітацца пры сустрэчы і абдымацца на развітанне, і пры ўсім гэтым не прэтэндаваць на нешта большае, бо патрэбна толькі кропля цеплыні....

LI 5.09.15

людзям, мабыць, падабаецца апошні час абнадзейваць мяне, а потым - казаць, што нічого не атрымаецца.
І я анікога не віню. проста сталася так, што гэтыя падзеі адбыліся ў адзін дзень.
Читать далее

LI 5.09.15

"С тех пор ежегодно 23 февраля отмечался как День Красной Армии. С 1946 года он стал называться День Советской Армии и Военно-Морского флота. Государственная Дума России 10 февраля 1995 года приняла федеральный закон “О днях воинской славы (победных днях) России”, в котором этот день назван так: “23 февраля — День победы Красной Армии над кайзеровскими войсками Германии (1918 год) — День защитника Отечества”. Действительно, февральское наступление 1918 года кайзеровских войск в России привело Германскую империю к гибели. " (с)

Собсна камент.
23 февраля кайзеровская армия вступила в Минск, а 1 марта - в Киев.
Красная армия бежала только от одного вида ее.
Германскую империю к гибели привело не это наступление, а ввод войск США, после того, как выяснилось, на чьей стороне перевес, хоть Россия к тому времени и вышла из войны.
Где слава и победа??? Что праздновать*??? Чем гордиться???


LI 5.09.15