УчИтЕсЬ РуГаТьСя ПрАвИлЬнО


нуёптыбля - возмущение, недоумение.
тычоблянах - дерзость, наглость, вызов
хуяк и обанааа - стремительность, большая скорость действия
ыыхыхыхы - весёлость, хороше настроение, понятая шутка
ыыыыхыхы... а чо? - непонятая шутка
ыыхыхыхы... чооооо? - понятая, но обидная шутка
ты это ну это - предупреждение
тыэта тавоэта - возражение, предостережение
тыэта тебе щя бляэто - агрессивное возражение
эээээээ - несильное возражение
обахуясе - удивление
бляяяяяяяяя - сильное удивление
бля нуёпт - неприятное удивление
эйтыэто - обращение внимание, обращение к постороннему
эйтыбля - то же, но в более грубой форме
нубля как туданах, где это? нутыпоэл! - извините, как пройти в библиотеку?
бля нухули ты тут с этими - извините, я вам на ногу наступил
чоооо? - извините, я вас не понимаю.

НА УЛИЦЕ
эээ, мужык бля! - Можно к Вам обратиться?
ойбля! неее пиздуй - Простите, я обознался.
слух тут это типа такое бля дело - У меня к Вам есть один вопрос
ну ёпт где ну ты поэл - Где у Вас здесь продуктовый магазин?
бля а там есть? - там спиртное продают?
данепесди - Вы уверены?
всё пиздуй - Спасибо большое! До свидания

В МАГАЗИНЕ
нублякто тут таво это? - Простите, кто последний?
ёпт нуиеблище - Добрый вечер, я за Вами
ты с тута? чё ну это, чтоб не таво нахуй? - Вы местный? Какой напиток порекомендуете?
а не съебусь с этой бурды? - Знаете, Бордо не подходит по моё сегодняшнее настроение.
ээ, дай мне эта таво вон тамбля? - Барышня, будьте любезны "Вин Де Пе" 2001го года.
хулевылупилась пездуй нахуй - Да, я подожду. Спасибо!
ёпт на! - Вот сто восемьдесят рублей. Ещё раз спасибо!
тыахуела?! этачо?! - Простите, вы мне сдачу недодали.
бывайтенах - Всем приятного вечера!

В ТРАНСПОРТЕ
анублявсенахуй! - Давайте попробуем влезть.
мужик, а это, до того, ну, туда, где ... ? - Извините, маршрутка идёт до... ?
тыбля щяогребёшь гнида! - Вы мне наступили на ногу.
заткни ебало бля! - Извините, я наступил вам на ногу.
набля - Передайте за проезд, пожалуйста.
идинахуй убрал это бля - К сожалению я не могу передать за проезд - заняты руки.
а ну бля стой нахуй! - Высадите меня на остановке.
*сильный хлопок дверью маршрутки* - Спасибо!

В КЛУБЕ (НА ДИСКОТЕКЕ):
эймужык! узналбля? ыыы... - У меня клубная карта.
обаебануцца отэтоаааааа - Хороший клуб!
глянь ёпт уууууу - И девушки здесь симпатичные.
хуясе! ябыё оооооо - Особенна вот эта.
эта, преет. ты таво а? - Девушка вы танцуете?
ты это мне тут не это нахуй. Давайбля! - Да-да, я Вас спросил.
атычозахуй? ктобля? - Извините, молодой человек! Я не знал что девушка с Вами.
иди-ка ты нахуй! - Ещё раз прошу прощения?
падём-выдем? - Вам помочь выйти на улицу?

В МИЛИЦИИ:
здарова чуваки! - Я уже был в этом отделении милиции.
узналбля? - Разрешите обратиться, гражданин сержант.
каксамнахуй? - Где можно присаживаться?
не бля, он бля, его нахуй - Я не виноват в произошедшем.
ну чо, хуила, допезделса - Вы еще ответите за ваш поступок перед народным судом, негодяй!
даваиво отпиздим! - Гражданин сержант, его надо изолировать в отдельную камеру
ну я это, короче бывайте! - Всегда рад сотрудничать с органами внутренних дел.

В СЕМЬЕ:
алёнахуй! где ты сука блять? - Дорогая, я вернулся!
ну чё ебало такое это, чо не рада блять? - Я тоже рад тебя видеть, милая.
я срать, ебошь жрать нахуй! -Я пока помою руки, а ты не нальёшь мне тарелочку супа? Спасибо заранее.
чо бля за хуйня? жри сама, сука! - Ооо! Твой фирменный суп, я его очень люблю.
ты это чо ваще бля тут... ну когда я этого того. - Чем ты занималась дорогая?
еблась пади? - К подруге наверное ходила?
я бля это вижу нахуй, что еблась, сука! - И как подруга?
съебусь нахуй с этой ну вот этой - Спасибо, суп был очень вкусным.
пиздить тя надо - Я тебя люблю, солнышко!

LI 5.09.15

Я конечно понимаю, что хвастаться - вредно, но когда тебя начинают расспрашивать, никуда не денешься.
ну и собсна... отзывы людей о моей любви )

Deathless Beauty (21:18:22 4/05/2007)
Милая)

Deathless Beauty (21:18:35 4/05/2007)
Даже очень.

Deathless Beauty (21:18:44 4/05/2007)
Ангел...наверное)

Хельга (22:18:24 3/05/2007)
хороший выбор, одобряю )))


Хельга (22:18:50 3/05/2007)
значит, вы пара?)


Урлі (22:18:55 3/05/2007)
значит - да


Хельга (22:19:06 3/05/2007)
как здорово) рада за вас)
В колонках играет: 2ва Самолёта - Васютка

LI 5.09.15

І дагэтуль не знікаюць і не знікнуць з памяці тыя два дні, што я правеў ў кампаніі з Аняй.
На самой справе як добра, калі ўсе бацькі адначасова могуць раз'ехацца па камандзіроўкам!. Як добра, калі два чалавекі могуць застацца сам-насам на цэлыя два дні, прачынацца, з каханым чалавека побач і засынаць у абдымку з ім жа.
дапамагаць гатаваць ежу, дапамагаць у паходах па крамах, размаўляць, абдымацца...
І незабыўным будзе вечар, калі на падлозе толькі бутэлька "Extrematierr'ы" і плітка шакаладу, вакол - толькі рассеяная святло свечак вакол. рамантыка.
І ўсе-роўна - мала. хочацца не раставацца ні на хвіліну, адчуваць каля сябе цяпло чалавека, чуць пах валос і скуры, адчуваць леккія пацалункі і цалаваць ў адказ...

В колонках играет: Сурганова и Оркестр - Больно

LI 5.09.15

нешта даволі шмат думак у галаве ад прагляду гэтай стужкі.
заўседы с задавальненнем глядзеў мульты з гэтай серыі. цікавы гумар, незвычайныя сітуцыі, цікавыя героі, цікавы саунд.
Зараз - нешта не так.
Па-першае - музыка. У сандтрэк унеслі шмат сучаснай музыкі без аніякай апрацоўкі "пад старыну". я не скажу, што мне гэта падабаецца, калі у стужцы з'яўляецца музыка з стылі "тыц-тыц-тыц".
па-другое - сучасны жаргон ў перакладзе, шмат атрыбутаў сучаснага грамадства. Іменна па гэтым чынніку я не глядзеў другую частку упадабанага мною "Шрэка". Брыдка выглядае. нелагічна.
па трэцяе - амаль ўсе жарты зроблены іменна на гэтых атрыбутах ХХІ стагоддзя.
амаль ўсе яны аніразу не смешныя. есць выключэнні, але іх няшмат.
ў выніку - пасмяяцца можна толькі два-тры разы і то напрканец мульта.

Але, праглядзеўшы палову, вырашыў легчы спаць. Вось тут і атрымалася незвычайнае. Мне сніліся героі і падзеі гэтай стужкі. Асабліва галубка Эсэмэска. Прыснілася шмат якой глуздзяціны і амаль ўся запамятавалася.
мне ўвогуле апошні час сняцца на дзіва выразныя і запамінальныя. ці то прыгоды пад зямлей ў закінутай школе з прывідамі ўрачоў, ці то парнаграфічныя прыгоды з аднакласніцай, якую я трываць не магу, якая, ў дабавак зараз цяжарная, ці то ратаванне ад немінучай бяды з дапамогай той самай Эсэмэскі...
Жах, ды й толькі
В колонках играет: Ol'ga Arefyeva - Флейта

LI 5.09.15

За той час, што прайшоў з часу майго наведванняя Эльбы я амаль нічога і не бачыў.
Склаліся канчатковыя уражанні ад маёй новай працы.
Працую я зараз на будаўніцтве. будуем катэджы для тых, хто не ведае, куды дзець грошы. працую я спецыялістам шырокага профілю. гэта значыць тое, што выконваць я магу ўсе, што умею. праўды тое, што я амаль нічога не ўмею не перашкаджае атрымоўваць даволі вялікія грошы. плацяць настолькі вялікія грошы, што я толькі дзіву даюся, баюся, што скора паўстане пытанне аб тым, куды іх дзець. Прычым плацяць за амаль што ніякую працу, толькі што за дзень гэтых амаль ніякіх прац шмат і ў выніку - стамляешся як сабака. не спадабаецца яшчэ, што дадому вяртаешся толькі к позняму вечару, ўлічваючы Аню.
галоўнае адрозненне ад маей папярэдняй працы ў тым, што стала есць чаму вучыцца і што пазнаваць. Тады, калі мне на рынку стала ўсе зразумела і звыкла, я сбег, бо пачаў сумаваць. А тут - кожны момант есць нешта новае, нешта незразумелае. Прычым добра аплочваецца, адчуваеш што ты не проста механізм для нейкай механічнай працы, а чалавек, праца якога шануецца і паважаецца. за дзень бачыш толькі 4-5 чалавек, што таксама не можа не радаваць, бо калі ўсіх людзей можна падзяліць на тры класы, пры тым знаходзячыся ў найменш паважаемым - не вельмі прыемна. А зараз - ўсе роўныя, ўсе такія як і ты. не лепей і не горш.
дзякуючы гэтаму я нарэшце выбіраюся з эканамічнага крызісу амаль без шкоды ў асбістым жыцці. Ў мяне вольны графік працы. Калі мне патрэбна грошы - я іду на працу, не патрэбны - не іду. Працаваць можна колькі заўгодна, толькі патрэбна папярэдзіць брыгадзіра, каб не было прэтэнзій. А дзякуючы частковаму выхаду з крызісу - у мяне нарэшце з'явілася мая любімая Lavazza Crema'e'Gusta, банка згушчонкі, малако і грэйпфруты. а для шчасця ніога і не патрэбна.
У асабістым жыцці, пакуль не ўсе добра. Мне, як заўседы, мала.
На жаль, толькі некалькі разоў сустракаўся з мілай. ды і тое не на доўгі час. то я на працы, то ў яе не атрымоўваецца. Але - пакуль атрымоўвалася сустракацца кожны дзень, бо без гэтых сустрэч даволі цяжка. Пасля працы, стомлены і запылены, не спяшаешся дадому, а спрабуеш дамовіцца аб сустрэчы. Сталі абавязковымі размовы па тэлефоне тры разы на дзень і абавязковая - на сон. У жыцці з'явіліся такія новыя і незвычайныя паняцці як клопат аб каханым чалавеку, перажыванні наконт праблем і узаемная радасць ад поспехаў. З'явіліся чаканні званкоў на мабілу чаканні сустрэч.
З'явіўся сум ад разлукі і ад немагчымасці пабачыцца.
Дзіўная рэч гэтае каханне.
В колонках играет: Нашествие XII - Бони нем - Только это мало

LI 5.09.15

адразу можна сказаць, што мне не спадабалася гэтае мерапрыемства, хоць і спадзяваўся на шмат лепшае праводжанне часу.
Але - па-парадку.
Выехаўшы на 112 аўтобусе за мяжу горада, мы заўважылі ў аўтобусе чалавека, які па ўсім прыкметам быў падобны на страса. Так і было, прычым выехаць у яго атрымалася шмат лепш - толькі выйшаў і адразу спыніў машыну. Амаль зайздросна.
А мы - замярзаючы на вятру - амаль безвынікова прастаялі каля гадзіны, пасля чаго былі падабраныя самымі сапраўднымі зэкамі, якія накіроўваліся ў Навасады, дзе знаходзіцца буйная турма. На шчасце нічога страшнага з намі яны не зрабілі, толькі што большую частку дарогі былі вымушаны слухаць паганую музыку. На гэты раз быў не шансон, а адваротны рэп.
Потым, праз 15 хвілін, з Навасадаў мы былі падабраныя фургонам-Мерседесам, які накіроўваўся ў Смаленск і, нават, спачуваючы нам, паехаў на Оршу не як збіраўся, за 10 км да патрэбнага нам месца, а праз Аршанскае перакрыжаванне.
На якім - былі сустрэтыя групай не дужа цвярозых малодчыкаў, што мне адразу не спадабалася. Не радавала нават цеплыня прыняцця нас.
потым - сустрэчнае вогнішча. Я да гэтага часу раздумваю над тым, як там сядзяць людзі, ўдалі ад ўсіх. Бо два наметы і каля 4-6 чалавек каля вогнішча - не шмат. тым болей, што некаторыя асобы адразу не спадабаліся, некаторыя - потым.
Што уяўляе з сябе Эльба.
Сасновы лес на ўскрайку маленькай рэчкі Аршыцы ў якім стаіць шмат наметаў. Па тэррыторыі лагера раскіданыя вогнішчы, каля якіх і збіраецца народ. Вогнішчаў было тры асноўных і некалькі малых. Народ - самы разнастайны. Але, адразу адчувалася адасобленасць некаторых. Па першае - гэта расіяне. Па-другое - Салігорск.
Калі першых было шмат і яны амаль не адходзілі ад свайго вогнішча, то другіх было зашмат, амаль што большая частка ўсіх людзей і прадстаўленыя яны выключна класам гаўнапанкаў, як іх за вочы і называлі.
На першы погляд было бачна, што напярэдадні была цяжкая, насычаная алкаголем ноч.
Акрамя таго, адкуль мы, цікавіліся маімі чырвонымі шнуркамі і алегавым кальцом на вялікім пальцы. Я ўжо і не рады, што ўцягнуў іх сабе, бо амаль кожны абзываў афой.
А тое, што я іх ўцягнуў, таму што спадабалася, ніхто і не разумеў.
Ноччу - драм, дзе мне добра варганілася і фаер, які ўстроіла нашая знаемая па даху Паркінга, якая і прапанавала тэрмін "страс". Моцна хацелася папрасіць і пакруціць самому, але стрымаўся, бо яшчэ няздольны паказаць нешта, больш цікавае, чым я пабачыў у дзяўчын.
Ўначы - спалося даволі добра, толькі нязручнае месца для намета, калі я ўвесь час скатываўся ўбок, нязручная падушка і частыя громкія гутаркі знадборку будзілі на нядоўгі час. некаторы час прымусіў паслухаць размовы пра пакрадзеныя мясцовымі бэгі. Тое, што ўсе мае знаходзіцца пад бокам, дазволіла спаць мне далей са спакойным сэрцам.
Спаць ў намеце да 10 раніцы - гэтае нешта новае для мяне, бо раней я прачынаўся на ўзыход сонца. А тут спалася добра і са смакам.
Пахадзіўшы по лагеры, прыгатаваўшы ежу і паснедаўшы, мы вырашылі, што лепей будзе сабрацца і паехаць прэч адсюль, бо занятку не знаходзілася напрач.
Так, развітаўшыся мы накіраваліся на трасу.
Дзе, пасля 10 хвілін безвыніковага стопу Алег накіраваўся на Магілўскую трасу, вырашыўшы, што так атрымаецца хутчэй трапіць дадому, а я застаўся на месцы, дзе і быў падабраны дзвумя жанчынамі з дзіцем гадоў 14, які ўвесь шлях частаваў мяне ірыскамі.
І ў тры гадзіны дня я быў ўжо ў метро.
В колонках играет: Нашествие XII - Кирпичи - Джедай

LI 5.09.15

гледзячы на гадзіннік, на якім - 11 11, і памятаючы са слоў Ані пра тое, што можна загадаць жаданне, я разгубіўся. Мне няма чаго загадаць.
Я не ведаю, чаго мне не хапае.
Я, здаецца, на самой справе шчаслівы.
В колонках играет: Нашествие XII - Лезвие - Если бы ты знала

LI 5.09.15

Пра тое, што ў мяне атрымаецца папасці на канцэрт, дзе будуць выступаць мае сябры я даведаўся толькі напярэдадні. Пасля таго, як я няўдала выехаў дадому і ў выніку вырашыў у Косава не ехаць.
А справа ў чым. У тым, што мне патрэбна прайсці медкамісію з ваенкамата. Каб прайсці яе, патрэбна пабачыць акуліста, які прыязжае ў наш горад толькі па суботам. Каб сустрэць акуліста, мне патрэбна прыехаць у пятніцу, забраць сваю справу з ваенкамата і ў суботу рушыць да акуліста, які павінен мяне направіць у Бараўляны. Менавіта па гэтай прычыне, збіраючыся выканаць усе вышэйпералічанае, я ў пятніцу, апасля таго, як развітаўся з Аняй, накіраваўся на трасу.
Каб не ваенкамат, я ў пятніцу рушыў бы ў Косава. Але вымушаны быў выязжаць туды ў суботу. Апасля таго, як наведаў урача і зноў прыехаў у Мінск.
Прыйшоў я на трасу, пастаяў 10 хвілін, падумаў аб тым, што ваенкамат зачыняецца а пятай гадзіне, а на гадзінніку ўжо шэсць, збочыў у лес і сеў на прыгорку ў роздуме.
Ехаць мне не хацелася, бо сэнсу не было, а ў лясу дак дзіўна і прыемна было, асабліва сядзець на траве. Лепата!
І так мне спадабалася, што я там прасядзеў амаль гадзіну, тэлефанаваў, прасіў, каб патэлефанавалі мне, круціў поі...
А потым - накіраваўся дахаты з думкамі аб тым, як лепей будзе зрабіць.
Першы вечар прайшоў з півам, Алегам і Дзімай.
А на наступны дзень я пачаў знаеміць Аню са сваімі сябрамі. Хоць хутчэй яно і само так атрымоўвалася, але я і сам не думаў, што змагу пабачыць столькі.
Сустрэлася амаль ўся старая кампанія. Амаль ўсе - са сваімі парамі. І, нарэшце, праз многа год, пабачыў зноў Марану, якая амаль не змянілася. Быў амаль што здзіўлены гэтай сустрэчай.
Потым - рушылі разам з Надзей, і сустрэўшым нас Дзімай да Філфака БДУ, дзе і праходзіла гэтае дзея.
Па расказам - дык гурты граюць з самой раніцы адзін за другім, а нас сустрэла на дзіва знаемая музыка і мяне ўвесь час не пакідала думка аб тым, што я гэтае дзесьці ўжо чуў. Ў выніку так і было - гралі хлопцы Хім. Праўда я і цяпер не ведаю, дзе я яго наслухаўся, бо не паважаю я творчасць гэтага гурта.
Потым - нейкі ці то панк, ці то хз што. Не спадабалася.
потым - зноў-такі нешта незразумелае.
А потым - выступ бардаўскай музыкі. дзе і павінны былі выступаць нашыя.
спадабаліся песьні Дар'і, дзяўчыны, якую ў зале немагчыма было не заўважыць і з якой пазней мы пазнаеміліся. Твар, на якім свецяцца вочы не заўседы можна пабачыць ў горадзе. А ў яе вочы свяціліся ўнутраным святлом.
нашым далі спець толькі дзве песьні, якія я раней неаднаразова чуў і ведаю амаль напамяць, таму асабліва нічога канкрэтнага сказаць не магу.
А вось апошняму гурту выступіць не далі з-за недахопу часу, таму яны вымушаны былі ехаць на сваю кропку рэпетыцый, куды і запрасілі ўсіх жадаючых.
Не ведаю чаму, але я адразу быў супраць ехаць кудысьці, невядома куды, каб паслухаць толькі адзін нейкі незразумелы гурт. Але, натоўп настаяў на сваім, ды й я, даведаўшыся, што ехаць прыйдзецца амаль у госьці да Ані, паехаў таксама з імі, бо не мог не выкарыстаць магчымасць пабачыць яе яшчэ раз.
Кропка знаходзілася ў многапавярховым будынку, таму склаліся пэўныя перашкоды са знаходжаннем яе і блуканням па пераходах і паверхах. Калі мне гэтае надакучыла, я накіраваўся на дах Трыпалтаўра, дзе, як і чакаў, сустрэў Аню.





В колонках играет: Pazuzu - The Five Emperors

LI 5.09.15

у меня на голове - куча косичек с разноцветными ниточками, в углу комнаты - спальник, пенка и бэг, в Березино - пришедший штраф из гродненского ГАИ, в гостях - Олежка, впереди - концерт, далее - трасса.
Ведь счастья больше ничего не нужно!
Я счастлив.
В колонках играет: Vir - Vuscich

LI 5.09.15

Мой длинный-предлинный рассказ о моих отношениях с Аней после глюка системы ушел в небытие, а написать заново - нет смысла ибо все то, что могло улетучиться из памяти было мною укладено в мозг.
Но Олег, рассматривая фотки - определил что у нее "напористый взгляд"
А писать я бросил на том моменте, что мне безумно нравится как и смуглость кожи, так и мимолетная раскосость глаз.
Мне не нравится серия фотографий из цикла "Я и нечто" и дурацкие штаны с крючочками, не нравится, когда меня зовут ведьмаком и дурацкие ассоциации, а также постоянное цитирование набора фраз.
Но ведь - сущие пустяки.

В колонках играет: Агата Кристи - Пролог. Убитая любовь

LI 5.09.15

Я нарэшце ўладкаваўся на працу.
ПРайшоў такі доўгі час з моманту майго апошняга зарабатку толькі па той прычыне, што я шукаў тое, што будзе мяне задавальняць, а не тое, дзе будуць выплачваць грошы.
Першы працоўны дзень прайшоў без эксцэсаў і непрыемнасцей.
Толькі назіранні даволі цікавыя.
Пасёлак буржуяў. Забудаваны катэджамі, калі па-буржуйску.
Першае, што ўразіла - Ўсе катэджы стаяць амаль што не ў лясу.
Другое - лес даволі прыгожы. і на кожным кроку блакітныя пралескі.
Трэцяе - машыны гаспадароў - ўсе, як адна - БМВ ці Мэрсэдэс.
Жанчыны за рулем - абавязкова бландынкі.
катэдж, унутр якога быў доступ - на першы погляд даволі прыгожы.
Аздабленне пакояў - прыгожае і багатае.
Але ўсе разам выглядае настолькі непрыгожа, настолькі па-дурному.
Мне было б непрыемна жыць ў такім.
І нават тое, што тры суседа склаліся і пабудавалі побач з дамамі спортзалу - не пераканала мяне ў адваротным.
А яшчэ ў мяне з'явілася жаданне паздымаць некаторыя даволі прыгожыя будынкі.

LI 5.09.15

прыняцце ванны з сякерай адрозніваецца ад аналагічнага, толькі баз яе, толькі тым, што ты будзеш у любым выпадку абаронены ад замахаў на жыцце з боку ўсялякіх бандытаў )
а яшчэ, калі сякера дастаткова навойстрана - можна зрабіць у сабе чарговую дзірку.

LI 5.09.15

А мяне амаль няма. Я амаль што знік.
Знік амаль для ўсіх і ўсяго.
Можна амаль лічыць, што мяне не існуе ў наваколлі.
І ніколі амаль не існавала.
Тое, што мяне перыядычна сустракаюць асобы, якія нібыта мяне ведаюць - амаль што бязглуздзіца.
Затое - я існую для аднаго чалавека.
І гатовы праводзіць з ім дні і ночы напралет.
Ёй спадабаецца, калі яе называюць мілай, кусаюць у шыю, падымаюць на рукі і многа чаго яшчэ.
І самае галоўнае ў тым, што мне таксама падабаецца....
В колонках играет: Falkenbach - Heralder

LI 5.09.15

черт... ну что за дни, состоящие из одного ожидания? ужасть.
да и заняться общественно-полезным - совершенно нечем.
ужасть.
поэтому - один из секретов счастья.
1. чай.
2. фильм "Остров".
Буду вникать
В колонках играет: The Cranberries - Empty

LI 5.09.15

а еще я сегодня сделал 27 фотографий, из которых лично мне нравятся штук пять.
и я этому просто безумно рад, нечасто такое бывает.
а еще я сегодня узнал, то буду делать завтра.
и поэтому мне - хо-ро-шо!
В колонках играет: DavidArkenstone - Track 4

LI 5.09.15

Несмотря на то, что саму по себя Арию я уже не воспринимаю, не слушаю и вообще недолюбливаю, но некоторые песни до сих пор люблю, знаю наизусть и на досуге напеваю сам себе.
от так.
В колонках играет: 07 - Return of the Freezing Winds

LI 5.09.15

Мдя.... очередная стычка с гоблинами прошла в очередной раз не в мою пользу.
а все почему?
во-первых - я был один.
во-вторых - их было трое.
в-третьих - я до последнего мига надеялся на мирный исход.
в-четвертых - нехуй ебалом щелкать.
а все было как.
иду я, довольный как слон, домой, никого не трогаю и почти уже дома, на выходе из метро, задержали меня молодчики выпившие.
Характеристика: адын - агрессивный, причем весьма. плотного телосложения, смазанно-нерусской внешности. второй - длинный, сцуко, сопливый, среднеагрессивный, пиздючий. третий - стремный, неагрессивный, подсос.
Первый вопрос - за кого болеешь.
ну ясен пень - что доябываются. точнее - один добывался, второй - поговорить хотел, а третий - жутко боялся.
ну а я и отвечаю - Спасибо, не болею, здоров.
поняв, что осечка у них приключилась с доябкой, нашел правильный вариант - а ты хто по жизни, и че нарядился так?
хорошо, хоть сразу посоветовали очки в карман покласть, а то пришлось бы наверняка их по полу собирать. ну а так - первая подача - в губу, из-за чего я счас даже чая попить не могу, вторая - почти под глаз, вот счас гадаю, феник будет, или нет. третьей вроде не было, хотя хз. также непонятно, с какого это такого я упал в лужу. вроде и не толклся никто и не ударяли меня так сильно... наверняка подножка была.
а потом, оберегая свое здоровье, пока они отвлеклись на прохожих, сбегал в метро, да мента покликал.
а потом эти дети подворотен резко сообразили на чьей стороне правда и на крик "шухер, менты!" были видны тока спины.
ну что, одного мент уловил, провел разъснительную беседу, во время которой с омной разговаривал некий широкотанной кислотного цвета человек.
традиционный вопрос - претензии не имеете? не имеем - и домой.
ну а на самом деле?
опять протоколы, снятия побоев, общение с мутантами всякими?? ладно б еще зуб выбили или косуху порвали. а так - мелочь.
всего-то щека опухла, губа разбита, да коленка саднит. мелочи какие.
но вообще - мельчает порода, мельчает.
втроем, на одного.... слабаки.
и воистину "В одиночку ты никто, зато в толпе - герой"
ведь видеть, как разбегаются эти волки позорные, одно удовольствие.
ну и естественно - поделиться, рассказать.
ну и естественно - есть кому рассказывать!
И сколько счастья от одной только драки, особенно, когда она вовремя и в тему )



В колонках играет: Rammstein - Mein Herz Brennt

LI 5.09.15

а все - очень просто.
ведь это же просто, когда просынаясь, думаешь об одном, день проводишь в мыслях о том же, и, засыпая, думаешь о...
ведь правда, просто?
и мне уже становится безразлично данное самому себе обещание.
.

LI 5.09.15

Як жа ўсёткі проста вырашыцца на неабдуманыя ўчынкі!!!
ну і чаму іх у гэтым выпадку стала не атрымоўваецца выконваць???
Неяк, тыдзень назад, ці два, едучы дадому, палову усяго шляха ў галаве круцілася толькі адна думка.
І я яе амаль распланаваў і амаль не пачаў выконваць, але абставіны не склаліся.
А думка блы ў тым, каб паехаць, як я даўно марыў, куды-небудзь надалей ад ўсіх.
Думалася, што Алена не адмовіць патрываць мяне каля месяца. Думалася, што заехаць у Піцер не складзе працы, што там атрымаецца знайсці часовы заработак...
І ўсе так добра і складна ў думках атрымоўвалася, што проста дзіва. Але - ваенкамат сказаў, што нічога ў мяне не атрымаецца, бо радзіма так проста нікогда не адпускае.
Таму - сядзім дома ў нявызначанасці.


І сення - дзіўная-дзіўная размова ў асе.
"Arvidas Pavasaries (18:41:41 19/04/2007)
Дарово
Урлі (18:42:21 19/04/2007)
хай
Arvidas Pavasaries (18:42:43 19/04/2007)
Еду в киев
Урлі (18:42:50 19/04/2007)
Клева!
Arvidas Pavasaries (18:43:58 19/04/2007)
До вечера нана попасть в гомеле
Урлі (18:44:14 19/04/2007)
если тока поездом - стопить в ночи придется
Arvidas Pavasaries (18:45:07 19/04/2007)
В гомеле есть вписка. А утром на киев.
Arvidas Pavasaries (18:45:45 19/04/2007)
На бобр бы
Урлі (18:45:51 19/04/2007)
надолго?
Урлі (18:45:57 19/04/2007)
и с кем?
Arvidas Pavasaries (18:45:59 19/04/2007)
Хз
Arvidas Pavasaries (18:46:05 19/04/2007)
1
Урлі (18:46:11 19/04/2007)
хм.
Arvidas Pavasaries (18:46:17 19/04/2007)
Сейчас бы попасть
Урлі (18:46:50 19/04/2007)
ты ж в Б.
Arvidas Pavasaries (18:46:50 19/04/2007)
Чтоб к ночи в гомеле
Arvidas Pavasaries (18:47:03 19/04/2007)
?
Урлі (18:47:09 19/04/2007)
в Миснке ил где?
Arvidas Pavasaries (18:47:22 19/04/2007)
Баян
Arvidas Pavasaries (18:47:34 19/04/2007)
На трассе
Arvidas Pavasaries (18:47:43 19/04/2007)
м4
Урлі (18:47:56 19/04/2007)
ntt, компанию составить?
Arvidas Pavasaries (18:48:19 19/04/2007)
Я один
Урлі (18:48:30 19/04/2007)
а я бы не против....
Arvidas Pavasaries (18:48:50 19/04/2007)
У меня завтра др
Урлі (18:49:03 19/04/2007)
точно не возьмешь меня?
Arvidas Pavasaries (18:49:14 19/04/2007)
Нет
Урлі (18:49:26 19/04/2007)
жаль.
Урлі (18:49:30 19/04/2007)
я загорелся.
Урлі (18:49:35 19/04/2007)
мудак ты (
Arvidas Pavasaries (18:49:59 19/04/2007)
Иди-ка ты на...
Arvidas Pavasaries (18:50:18 19/04/2007)
С такими заявлениями.
Урлі (18:50:34 19/04/2007)
да обидно бля. хочется ж.
Урлі (18:50:39 19/04/2007)
ну и лана.
Урлі (18:50:40 19/04/2007)
едь.
Урлі (18:50:45 19/04/2007)
шершавой трассы."

У самым пачатку размовы падумалася - "добра ж некаму"
У сярэдзіне - "а што перашкаджае мне???"
І захацелася моцна-моцна, асабліва ўспомніўшы дзіўны горад-кветку - Кіеў...
і напрыканцы - зноў звычайнасць і абрыдласць штозденнасці....

А мне ж так хочацца.....

І - пытанне - а ці прытуліць мяне хто там???
Можна, канешне, спытаць як у Vlad'a, так і ў Gear...
але - не факт.
В колонках играет: Lacrimosa - Schakal

LI 5.09.15

Фотографии Урли : личности