сядзець у прыбіральні і атрымліваць эстэтычную асалоду ад таго, што твой сябра робіць тое ж за сотні кіламетраў адсюль. але лепш ня думаць, што гэтае самае робіць яшчэ нехта, табе непрыемны, і значна бліжэй.

кайфаваць ад сваёй значнасьці хоцьбы ў разважаньні аб рэальнасьці існаваньня асобаў у старых песьнях Арбенінай пры сумесным іх праслухоўваньні.

так, кайф дае рэальначасовасьць працэсу, любога. пры чым чым больш адлегласьць паміж удзельнікамі тым асалода больш :)