… Ноч. Зоркі. Адна. Заплюшчыла вочы…Цемра абдымае, запаўняе мяне, падымае высока-высока.…Я лечу.. Я лечу да зорак…Я лечу разам з ветрам…я не адчуваю цяжар, цяжар зямных думак, зямных праблем, самой зямлі…Я і вецер – адно цэлае…Так легка…Я лечу ў неба…Я лечу да зорак.. Зоры усміхаюцца мне…я усміхаюся ім…Як хораша, легка…Я ведаю, што такое Свабода…Свабода вакол мяне…Я, вецер і паветра…Я свабодна…Празрыстыя цепла-халодныя кроплі крануліся мяне…дождж…палецелі з намі!… дождж змые з майго сэрца рэшткі зямных ланцугоу…я свабодна…я лечу