Іду па доўгаму каледжскаму калідору і бачу на другім канцы сваю мінулую аднагрупніцу... Я цягнусь з вялізным заплечнікам (хто бачыў - той зразумее) і картатэкай (таўшчынёй 7,5 см) па ангельскаму дакументаванню, яна - з нюхалкай (візітніцай) у адной руцэ й маленечкай сумачкай на плячы... у мяне на самым бачным месцы значок "Я люблю Беларусь"... сустракаемся...
- Валя! Когда ты снімешь свой колхозный значёк?
- А картотекой?
- А нюхолкой? (замахваецца на мяне й уцякае)
- Нуууууу нарвалась :) (кідаюся за ёй)
І мы ўдваех смяемся й нясемся па доўгім цёмным калідоры....

LI 3.9.25