Я йду па дарозе й чую збянтэжаны боль пакінутых за спіной гарадоў... сэрца балюча сціскаецца ад крыкаў пакінутых там жыхахоў... кожны крок пакідае на размоклай зямлі след... спіной адчуваю доўгі ланцуг пакінутых слядоў... у кожным следзе застаюцца вочы пакінутых жыхароў... у пакінутых вачах я бачу боль.... Боль чорнай лужынай запаўняе мой след... ланцуг чорных лужын цягнецца ўдалячыць... з кожным крокам чорны шлях падаўжаецца.................
Я не бачу пачатку - ён за спіной... Я не бачу канца - наперадзе няма слядоў...
В колонках играет: ДДТ - Далеко, далеко

LI 3.8.01