Іван Пятровіч. Кіраўнік групы. Галоўны йінжынер. Выдатны спецыяліст. Чалавек, з якім я працавала ў адным КБ.
З ім у мяне звязана шмат успамінаў - і добрых, і дрэнных... як ён смяшыў мяне й крыўдзіў, як вучыў і караў, як праводзіў "экскурсіі" і прымушаў самастойна па некалькі гадзін вышукваць нумар, які мог мне сказаць адразу... Не хачу я нічога пісаць... Увогуле, жаданьне распісваць дзесяць момантаў у мяне знікла ўжо на чацьвёртым запісе, але я пачала й абавязана была скончыць.... Але на сёньня хопіць... Хопіць назаўсёды... Быў час і прайшоў, было жыцьцё й знікла, былі пачуцьці, засталіся ўспаміны...

"трэба жыць далей, дзень прыйдзе новы...."

LI 3.8.01