Стамілася, але адчуваю сябе нядрэнна. Добры стан, калі можна легчы і заснуць амаль адразу, а не дачытваць да канца Муракамі, засынаючы з думкамі аб тым, як гэты япошка, які цябе ніколі не бачыў, мог так выдатна напісаць аб табе...

Па Роксе іграе старая меладычная музыка, і гэта якраз адпавядае майму настрою... Ціхаму і разважліваму ў гэтыя хвіліны... Вяду павольныя размовы з добрымі людзьмі, і душа напаўняецца спакоем і гармоніяй...

Уікэнд будзе насычаны "свецкімі" і працоўнымі падзеямі. Спачатку - да абеду - напішу колькі артыкулыў у любімую газету, потым у тры гадзіны - дзень народзінаў у сына сяброўкі, потым, у сем, з бацькамі ідзем у тэатр. А з раніцы ў нядзелю, напэўна, паеду "На ростані" - на семінар. Там пратусуюся да вечара панядзелка. Абяцаюць у нядзелю сауну, так што адвяду душу...

Вось пакуль і ўсё... Галава, як я і думала, прайшла пасля таго, як я пад'ела (і выпіла бакал Шарданэ)... Можна адпраўляцца спаць... толькі дачакацца спірытычнага сеансу з Піцерам...