У зялёным гаёчку.
стары дуб расцвіўся.
Быў сыночак добры,
пакуль не ажаніўся.
А як ажаніўся,
узяў сабе жонку.
Стаў ён забываці
пра сваю старонку.
Ішоў ён дарогай,
маці жыта жала.
Сын сказаў ёй здраствуй,
маць не адказала.
Маці дарагая,
чаму гордай стала?
Табе сказаў здраствуй,
ты не адказала.
Сынок даражэнькі,
я не гордай стала.
За цяжкаю работай,
цябе не пазнала.
Маці дарагая,
хопіць табе ужо рабіці.
Прыязжай у горад,
будзеж з намі жыці.
Прыехала у горад,
сына няма дома.
Гордая нявестка,
прамолвіла слова.
Дзеці у нас бальшыя,
няма чаго рабіці.
І коўдры дарагія,няма дзе купіці.
Едзь ты да дачушкі,там ты будеш жыці.
Прыйшла да дачушкі,
стала у куточку.
Дочка дарагая,
памый мне платочак.
Не буду я мыці,
няма дзе сушыці.
І коўдры дарагія,
няма дзе купіці.
Хопіць табе маці,
па дзецях хадзіці.
Едзь ты у свой гаёчак,
і там ты будзеш жыці.
О.як будзеш ехаць,
ты у свой гаёчак.
Не забудзь пакінуць
для нас кашалёчак.
Не даждалісь дзеці,
пакуль памрэ маці.
Сталі у матулі,
усё разбіраці.
Алёнцы-кароўку,
Іванку-свінку.
А старэйшаму брату
старую хацінку.
Аж мае ж вы дзеткі,
я ж вас гадавала.
Чаму ж я пад старасць,
не патрэбнай вам стала.
Кватэры у вас бальшыя,
коўдры у вас харошыя.
Усё ж вы куплялі,
за маміны грошы.
Я ж вас гадавала,
начамі не спала.
А як пастарэла,
горкаю вам стала.
На русском языке)
В зеленой рощице.
старый дуб расцвёлся.
Был сыночек хорошим,
пока не женился.
А как женился,
взял себе жёну.
Стал он забывать
про свою сторону.
Шел он дорогой,
мать рожь жала.
Сын сказал ей здравствуй,
а мать промолчала.
Мама дорогая,
почему ты гордой стала?
Тебе сказал здравствуй,
но ты промолчала.
Сынок дорогой мой,
я не гордой стала.
За тяжелой работой,
тебя я не узнала.
Мама дорогая,
хватит тебе работать.
Приезжай в город,
будешь с нами жить ты.
Приехала в город,
сына дома нету.
Гордая невестка,
вставила слово.
Дети у нас большие,
нечего здесь делать.
И одеяла дорогие,
негде покупать.
Езжай к своей дочурке,
там ты будешь жить.
Приехала к дочке,
стала в уголочек.
Дочка дорогая,
помой мне платочек.
Не буду я мыть, негде сушить.
И одеяла дорогие, негде купить.
Хватит тебе мать,
по детям ходить.
Езжай в свою рощицу,
и там ты будешь жить.
Вот как будешь ехать,
ты в свой гаёчек.
Не забудь оставить
для нас кошелёчек.
Не дождались дети, пока умрет мать.
Стали у мамы, все разбирать.
Аленке-коровку, Иванку-свинку.
А старшему брату старую избушку.
Ах мои же вы детки,
я же вас растила.
Почему на старости ,
я чужой вам стала.
Квартиры у вас большие,
одеяла у вас хорошие.
Все же вы покупали,
за мамины грошы.
Я же вас растила,
ночами не спала.
А как постарела,
горькою вам стала.