| 1 | Omnis mundi creatura quasi liber et pictura nobis est, et speculum. Nostrae vitae, nostrae mortis, nostri status, nostrae sortis fidele signaculum. | В мире нашем все творенья Нам дают отображенье, Как стекло зеркальное, Нашей жизни и кончины, Нашей участи, судьбины, Верное, печальное. |
| 2 | Nostrum statum pingit rosa, nostri status decens glosa, nostrae vitae lectio. Quae dum primo floret, defloratus flos effloret vespertino senio. | Мы по розе видим ясно Нашу участь, и прекрасно Понимаем жизни ход: Роза утром зацветает, А под вечер увядает, Чуя старости приход. |
| 3 | Ergo spirans flos exspirat in pallorem dum delirat, oriendo moriens. Simul vetus et novella, simul senex et puella rosa marcet oriens. | Дышит роза благовонно, Но с рожденья неуклонно Умирает, побледнев; И в назначенную пору Смерть уносит без разбору Стариков и юных дев. |
| 4 | Sic aetatis ver humanae juventutis primo mane reflorescit paululum. Mane tamen hoc excludit vitae vesper, dum concludit vitale crepusculum. Cujus decor dum perorat ejus decus mox deflorat aetas in qua defluit. | Вешним утром, на рассвете |
| 5 | Fit flos fenum, gemma lutum, homo cinis, dum tributum homo morti tribuit. Cujus vita cujus esse, Poena, labor et necesse vitam morte claudere. | Травы сеном, роза дрянью, Люди прахом станут, данью Смерти в свой последний час. Наша жизнь есть непременно Хворь и муки неизменно И кончина смертная. |
| 6 | Sic mors vitam, risum luctus, umbra diem, portum fluctus, mane claudit vespere. In nos primum dat insultum poena mortis gerens vultum, labor mortis histrio. | Жизнь на смерть и смерть на горе, День на ночь заменит вскоре Темень беспросветная. Первой хворь удар наносит И личину смерти вносит В наше представление. |
| 7 | Nos proponit in laborem, nos assumit in dolorem; mortis est conclusio. Ergo clausum sub hac lege, statum tuum, homo, lege, tuum esse respice. | Нас к терпенью побуждает И страданьем приучает К смерти в заключение. Все законы в этой правде, Человек, прочти, по правде Изучив внимательно; |
| 8 | Quid fuisti nasciturus; quid sis praesens, quid futurus, diligenter inspice. | И тогда ты не забудешь, Чем, рождаясь, стал и будешь, Рассудив старательно. |
| 9 | Luge poenam, culpam plange, motus fraena, factum frange, pone supercilia. | Плач о казни, грех преследуй, Спесь круши, страстям не следуй Скромно очи опускай. |
| 10 | Mentis rector et auriga mentem rege, fluxus riga, ne fluant in devia. | Кормчий разума и строгий Вождь ума, с прямой дороги Сбиться мысли не давай. |