Здравствуйте :)

Сегодня в Польше Барбурка, праздник горняков, празднован 4 декабря. Покровительницей шахтёров есть святая Барбара, которая заботится не только о шахтёрах но всеми опасными професиями. Это патрон внезапной смерти.
Когда-то праздник Барбурки был отмечаный очень раскатисто и торжественно – ну ведь Польша углём стала ;) Праздник начинался торжественной мессой в костеле, потом были переходы шахтёров через горные районы, были организованные концерты и художественные выступления и игры, в которых участвовали все семьи. Организовали „ пивные кабаки ” (для мужчин) и „ бабьи седла ” (ну..;/). В пивных кабаках играли долго и громко, традиционно при двух столах: старых и молодых шахтёров, которые соперничали друг с другом в разных совернованиях. Пиво и водка лили струями, закусыванные рулькой. За всякие погрешности перед костюмом и в "моральности" можно было быть в данный момент во время игры „ закованным в дыбы", а все шахтёры обозятельно были одеты в традиционные горные формы.
Традицией было тогда торжественное принимание в горные ряды новых адептов – молодые шахтёры прыгали через кожицу (род кожаного фартука использованного когда-то за работой на шахте) были провозглашаные шахтёром шпагой. Традиция прыжка через кожицу удержана сегодня в горных школах.
Цвета шахтёров - зелень и чернота. Зелень выражает тоску за миром „ на поверхности ”, за приридой, а чернота символизирует сумрак шахты. Разное значение имеет тоже цвет плюмажа при шапке горняка, называнной чако. Зелёный плюмаж обозначит члена надзора, белый - штейгера, чёрный - обычного шахтёра, а красный - члена горного оркестра.
Когда-то шахтёры веровали в духа шахт, Казначея (Скарбника). Казначей правил в шахтах срого, но справедливо – наказывал шахтёров за шумение под землёй, проклинание и ругане, спание под землёй и за леность, а награждал за тяжёлую и честную работу. Показывал себя временами в виде убегающей мыши, что обозначало опасность. Наичаще однако, говорят, привык ходить по шахте, никогда не приветствовал шахтёров, а когда попросил огонь принадлежало ему его подать на кирке или лопате. Абсолютно нельзя ему было подавать руку, потому что он мог её просто оборвать. :/
Это когда-то, в древности, теперь праздник шахтёров меньше пышный и громкой, а в Казначея никто уже не верует.
Внизу горный оркестр в традиционных формах вначале ролика (хотя праздник другой) ;)

С приветом из Польши ;)

Версия по-польски:
Dzisiaj w Polsce Barbórka, święto górnicze obchodzone 4 grudnia. Patronką górników jest święta Barbara, która opiekuje się nie tylko górnikami ale wszystkimi niebezpiecznymi zawodami. Jest patronką nagłej śmierci. Kiedyś święto Barbórki było obchodzone bardzo hucznie i uroczyście – w końcu Polska węglem stała ;) Obchody rozpoczynały się uroczystą mszą w kościele, potem były przemarsze orkiestr górniczych przez górnicze dzielnice, były organizowane koncerty i występy artystyczne oraz zabawy, w których uczestniczyły całe rodziny. Organizowano „karczmy piwne” (dla mężczyzn) oraz „combry babskie”. W karczmach piwnych bawiono się długo i głośno, tradycyjnie przy dwóch stołach: starych i młodych górników, które ze sobą rywalizowały w różnych konkurencjach. Piwo i wódka lały się strumieniami, zagryzane golonką. Za wszelkie uchybienia wobec stroju i w obyczajności można było być chwilowo w czasie zabawy „zakutym w dyby", a wszyscy górnicy obowiązkowo ubrani byli w tradycyjne mundury górnicze.
Tradycją było wtedy uroczyste przyjmowanie w górnicze szeregi nowych adeptów – młodzi górnicy skakali przez skórkę (rodzaj skórzanego fartucha wykorzystywanego kiedyś przy pracy w kopalni) byli pasowani na górnika szpadą. Tradycja skoku przez skórę jest utrzymana dzisiaj w szkołach górniczych.
Barwami górników są zieleń i czerń. Zieleń wyraża tęsknotę za światem „na powierzchni”, a czerń symbolizuje mroki kopalni. Różne znaczenie maja tez pióropusze przy czapkach górniczych, zwanych czako. Pióropusz zielony oznacza członka nadzoru, biały - sztygara, czarny - zwykłego górnika, czerwony - członka orkiestry górniczej.
Kiedyś górnicy wierzyli w ducha kopalni, Skarbnika. Skarbnik rządził w kopalniach srogo, acz sprawiedliwie – karał górników za hałasowanie pod ziemią, przeklinanie, spanie na dole i za lenistwo, a nagradzał za ciężką i uczciwą pracę. Pokazywał się czasem pod postacią uciekającej myszy, co miało oznaczać niebezpieczeństwo. Najczęściej jednak podobno miała zwyczaj chodzić po kopalni, nigdy nie pozdrawiał górników, a kiedy poprosił o ogień należało mu go podać na kilofie lub łopacie. Absolutnie nie wolno mu było podawać ręki, ponieważ mógł ją po prostu urwać.
To kiedyś, teraz święto górników jest mniej wystawne i głośne, a w Skarbnika nikt już nie wierzy.
Na dole orkiestra górnicza w tradycyjnych mundurach na początku filmiku ;)