[418x385]
Здравствуйте :)

Длятся как-раз в польских кино предпремьеровые сеансы фильма Вальдемара Кжистка „Малая Москва”. Официальная премьера будет через неделю, в пятницу 28.11.2008.
Фильм обвит на фактах и рассказывает о запрещенной любви между россиянкой, женой советского летчика, а польским офицером. Настоящая история состоялась в годах 60-тых в Легнице.
Легница это город около 80 км на запад от Вроцлавя. После войны временно располагались там советские войска, которые совсем опустили Легницу в сентябре 1993 года.
Для советских войск были отделены несколькие кварталы Легници, был это окруженный стеной город в городе, называемый Малой Москвой. Имел он собственные магазины (много лучше обеспеченные чем польские), клубы, кино, театр, школы, госпиталь, кофейню, книжный магазин, газету, московское радио и телевидение – Малая Москва жила собственной жизнью.
В Малой Москве проживали одинаково солдаты, как и штатские. Солдаты приезжали сюда с семьей на пятилетние контракты, но были тоже штатские, нужные к обслуживанию тыла. Вместе было около тридцати тысячи людей из разных советских республик.
Контакты жителей Малой Москвы с внешним миром ограничивалось к минимуму и в принципе могли быть они исключительно официальные. Практика выглядела однако несколько иначе. Прежде всего потому что поляки и россияне торговали между собой, свидетельствовали себе взаимно разного вида услуги, менее или более запрещенные. Полячки нянчили русских детей, родители которых были важны и очень заняты. Русские врачи лечили поляков. Много поляков и россиян соединяла аутентичная и глубокая дружба. Их взаимное доверие было более важное и более настоящее чем связывающая обе нации так называемая "идеология реального социализма".
Наиболее выслеживаемые и преследуемые властями и политруками были интимные связи между обоими нацйами. Самый секс бывал от бедности допусканый, хватило только составить обещание улучшения. Но любовь - была просто запрещенная.
История любви красивой Лидии Новиковой, жены русского летчика, и польского офицера Михаила случилась в действительности.
В 1964 году в Легницу прибыл вместе с женой молодой пилот и несостоявшийся космонавт. На торжестве по случаю 50-летя Октябрьской Революции Лидия выиграла конкурс „Мелодия Дружбы”, а награду вручил ее молодой и красивый польский офицер. Так начался самый известный романс Легници. Лидия влюбилась в Мишу без памяти, безумно и взаимно. Решилась с им на ребенка, а затем попросила развода с мужом, признании польского гражданства и согласии на постоянное пробывание в Польше. Немедленно потом получила приказ возвращения в СССР. Повесилась в леске. Нашли ее мальчики, которые возвращались из сбора грибов.
Вся Легница гудела о любви, которая закончилась трагическо для молодой россиянки. Ее могила находится на легницком кладбище и до сих пор люди на нее кладут цветы.
Фильм имеет международный коллектив. Играют в нем русские звезды: Светлана Ходченкова (как Лидия, в фильме Вера), Дмитрий Улянов (муж Веры) и другие.
Внизу предвестник.

С приветом из Польши :)

Версия по-польски:
Trwają właśnie w polskich kinach przedpremierowe seanse filmu Waldemara Krzystka „Mała Moskwa”. Oficjalna premiera ma być za tydzień, 28.11.2008. Film jest osnuty na faktach i opowiada o zakazanej miłości między Rosjanką, żoną radzieckiego lotnika, a polskim oficerem. Historia wydarzyła się w latach 60-tych w Legnicy.
Legnica to miasto około 80 km na zachód od Wrocławia. Po wojnie stacjonowały tam wojska radzieckie, które ostatecznie opuściły Legnicę we wrześniu 1993 roku.
Dla wojsk radzieckich wydzielono całe dzielnice Legnicy, było to otoczone murem miasto w mieście, nazywane Małą Moskwą. Miało własne sklepy (dużo lepiej zaopatrzone niż polskie), kluby, kino, teatr, szkoły, szpital, kawiarnie, księgarnię, gazetę, moskiewskie radio i telewizję – żyła własnym życiem.
W Małej Moskwie mieszkali zarówno żołnierze, jak i cywile. Żołnierze przyjeżdżali tu z rodzinami na pięcioletnie kontrakty, ale byli też cywile potrzebni do obsługi zaplecza. Razem podobno około trzydziestu tysięcy ludzi z różnych radzieckich republik.
Kontakty mieszkańców Małej Moskwy ze światem zewnętrznym ograniczano do minimum i w zasadzie mogły być one wyłącznie oficjalne. Praktyka wyglądała jednak trochę inaczej. Przede wszystkim bowiem handlowano między sobą, świadczono sobie nawzajem różnego rodzaju usługi, mniej lub bardziej zakazane. Polki niańczyły rosyjskie dzieci, których rodzice byli ważni i bardzo zajęci. Rosyjscy lekarze leczyli Polaków. Wielu Polaków i Rosjan łączyła autentyczna i głęboka przyjaźń. Ich wzajemne zaufanie było ważniejsze i bardziej prawdziwe niż pętająca obie nacje ideologia tzw. realnego socjalizmu.
Najbardziej tropione i prześladowane przez władze i politruków były związki intymne między obiema nacjami. Sam seks bywał od biedy tolerowany, wystarczyło tylko złożyć obietnicę poprawy. Uczucie miłości - było zakazane.
Historia miłości pięknej Lidii Nowikowoj, żony rosyjskiego lotnika, i polskiego oficera Michała zdarzyła się naprawdę.
W roku 1964 do Legnicy przybył wraz z żoną młody pilot i niedoszły kosmonauta. Na uroczystości z okazji 50 lecia Rewolucji Październikowej Lidia wygrała konkurs „Melodie Przyjaźni” a nagrodę wręczył jej młody i przystojny polski oficer. Tak zaczął się najgłośniejszy romans Legnicy. Lidia zakochała się w Miszy bez pamięci i z wzajemnością. Zdecydowała się z nim na dziecko a potem poprosiła o rozwód z mężem, przyznanie polskiego obywatelstwa i zgodę na pobyt stały w Polsce. Zaraz potem dostała rozkaz powrotu do ZSRR. Powiesiła się w lasku. Znaleźli ją chłopcy wracający z grzybobrania.
Cała Legnica huczała o miłości, która zakończyła się tragicznie dla młodej Rosjanki. Jej grób znajduje się na legnickim cmentarzu i do dziś ludzie na nim kładą kwiaty.
Film ma obsadę międzynarodową. Grają w nim rosyjskie gwiazdy, na przykład Svetlana Hodchenkova (Wiera), Dmitrij Uljanov (filmowy mąż Wiery) i kilku innych.
Na dole zwiastun.