lobo (Re: Комплекс России, 15.09.2008 20:50:40):
"что такое польша?ничтожная страна,с ничтожной историей,ничтожной культурой,и таким же ничтожным,бездарным народишком.кроме вони-ни-че-го."

Здравствуйте :)

Снова история.
После смерти Мешка I (запись по 13.10.2008) трон принял его сын, Болеслав Храбрый. Слова "храбрый", что оно значило, точно Россияном, думаю, объяснять не надо ;). И действительно - Болеслав Храбрый был большим вождем, но безусловным человеком. Можно даже сказать, что он был просто немалым негодяем.
Храбрый родился в году крещения Польши - 966. В минуту смерти отца ему было 26 лет и он был уже за третьим разом женат. Первые две жены Болеслава не умерли. Остали отосланное - что-либо это значит.: /
Чтобы принять трон Храбрый выгнал из Польши свою мачеху, вторую жену (не считая семи языческий) своего отца, Мешка. Вместе с нею выгнал также своих сводных братьев, которые соперничали с ним о трон. Безотносительно относился к всяким проявлениям непослушания. Два магнатов, которые высказывались против него, велел ослепить.
Грубое принятие трона обезпечило Храброму более 30 лет господства практическо "без оппозиции".
В 997 году Храбрый сорганизовал миссионерскую экспедицию епископа Праги, Войцеха, в языческую Пруссию. Миссия не удалась, а сам Войцех был убит Прусами. Его товарищи, выпущенные тихо, принесли Храброму его отрезанную голову. Храбрый выкупил тело Войцеха, говорят за такое количество золота, сколько взвешивал миссионер, и похоронил его в Гнезно. 2 года позже папа Сильвестр II объявил Войцеха священным. В 1000 году до гроба этого священного мученика прибыл с паломничеством император Оттон III. Мы это событие называем "гнезненским съездом". Молодой император ( в то время было ему 21 лет ) хотел из империи создать всеобщее государство, в котором не было бы доминирующей нации ( демократ? ;) ).
Он имел в виду что империя должна была состоять из четырех частей: Италии, Галлии (Бранденбург и Лотарингия), Германии, а тоже из Словянской страны. Управляющим последней частей видел он именно Болеслава Храброго. Во время этого паломничества символично короновал Храброго на короля, накладывая ему на голову императорский диадем. Император привез с собой в то время также бульлю папскую, в которой папа установил епископство в Гнезне, Кракове, Вроцлаве и Колобжеге.
Император и Храбрый сменились тоже подарками. Храбрый получил от Императора слепока копии священного Маурицего и реликвию - гвоздь из креста Христа, а сам подарил ему 300 вооружих войнов и руку священного Войцеха. ;/ Священных в этих временах все резали на куски, которые становились реликвиями. :/
После смерти Оттона III в 1002 году в Германии началась борьба за власть, в которую Храбрый тоже включился. В том же самом году занял Лужицу, Мильско и Майсен. Потом приманил к Кракову чешского князя. Велел его поймаць и ослепить, а потом овладел Чехией, Моравами и Словакией. Это было позднее причиной продолжительных войн с римской империей, оканчиванных миром в 1018 году. Согласно этому договору Храбрый удержал под господством Лужицу и Мильско (как ленно), а тоже Словакию и Моравы.
Длинные войны исчерпали страну Храброго и опорожнили его хранилище. Поэтому по заключиении мира с императором Болеслав отправился на Киев - столицу Киевской Руси и наиболее богатый славянский град. В 1018 году Храбрый с армией обобрал город, а возвращаясь подбил и присоединил к Польше Червенские Городы. Таким образом, увеличив свое государство к западу, юг и восток к счастью выбраковывало ему уже только одного - королевской короны. После смерти императора Генриха II, удостоившись разрешения папы, в году 1025 короновал себя Храбрый на первого короля Польши. 2 месяца потом Храбрый умер.
На картинке - Болеслав Храбрый, конечно Яна Матейки.

С приветом из Польши ;)

Версия по-польски:
Po śmierci Mieszka I (wpis z 13.10.2008) tron objął jego syn, Bolesław Chrobry. Słowo „chrobry” znaczyło dzielny, waleczny. I rzeczywiście – Bolesław Chrobry był wielkim wodzem, ale bezwzględnym człowiekiem. Można by powiedzieć, że był niemałym draniem.
Urodził się w roku chrztu Polski – 966. W chwili śmierci ojca miał 26 lat i był już po raz trzeci żonaty. Pierwsze dwie żony Bolesława nie zmarły. Zostały „odesłane” - cokolwiek to znaczy. :/
Aby objąć tron wygnał z Polski swoja macochę, drugą (nie licząc siedmiu pogańskich) żonę swojego ojca, Mieszka. Wraz z nią wygnał również swoich przyrodnich braci, którzy rywalizowali z nim o tron. Bezwzględnie traktował wszelkie przejawy nieposłuszeństwa. Dwóch możnowładców, którzy opowiadali się przeciwko niemu, kazał oślepić.
Brutalne objęcie tronu zapewniło Chrobremu ponad 30 letnie panowanie praktycznie „bez opozycji”.
W 997 roku Chrobry zorganizował wyprawę misyjną biskupa Pragi, Wojciecha, do pogańskich Prus. Misja nie powiodła się, a sam Wojciech został zabity przez Prusów. Jego towarzysze, wypuszczeni wolno, przynieśli Chrobremu jego odciętą głowę. Chrobry wykupił ciało Wojciecha, podobno za taką ilość złota, ile ważył misjonarz, i pochował go w Gnieźnie. 2 lata później papież Sylwester II ogłosił Wojciecha świętym. W roku 1000 do grobu owego świętego męczennika przybył z pielgrzymką cesarz Otton III. Wydarzenie to nazywamy „zjazdem gnieźnieńskim”. Młody cesarz (wówczas miał 21 lat) chciał z cesarstwa stworzyć państwo powszechne, w którym nie byłoby dominującego narodu (demokrata? ;) ). Cesarstwo to miało składać się z czterech części: Italii, Galii (Brandenburgia i Lotaryngia), Germanii, a także ze Słowiańszczyzny. Jako zarządcę ostatniej części widział on właśnie Bolesława Chrobrego. W czasie owej pielgrzymki symbolicznie koronował Chrobrego na króla, nakładając mu na głowę diadem cesarski. Cesarz przywiózł wówczas również bullę papieską, w której papież ustanowił biskupstwa w Gnieźnie, Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu.
Cesarz i Chrobry wymienili się upominkami. Chrobry otrzymał od Cesarza kopię włóczni świętego Maurycego i gwóźdź z krzyża Chrystusa, a sam podarował mu 300 zbrojnych wojów i ramię świętego Wojciecha. ;/ Świętych w owych czasach powszechnie krojono na kawałki, które stawały się relikwiami. :/
Po śmierci Ottona III w 1002 roku w Niemczech zaczęły się walki o władzę, do których Chrobry też się włączył. W tym samym roku zajął Łużyce, Milsko i Miśnię. Potem zwabił do Krakowa czeskiego księcia. Kazał go pojmać i oślepić, a następnie opanował Czechy, Morawy i Słowację. To było powodem późniejszych długotrwałych wojen z cesarstwem rzymskim, zakończonych pokojem w 1018 roku. Na mocy tego porozumienia Chrobry utrzymał pod panowaniem Łużyce i Milsko (jako lenno) oraz Słowację i Morawy.
Długie wojny wyczerpały kraj Chrobrego i opróżniły jego skarbiec. Dlatego po zawarciu pokoju z cesarzem Bolesław wyruszył na Kijów – stolicę Rusi Kijowskiej i najbogatszy gród słowiański. W 1018 roku Chrobry z wojskiem złupił miasto, a wracając podbił i przyłączył do Polski Grody Czerwieńskie. W ten sposób, powiększywszy swoje państwo na zachód, południe i wschód do szczęścia brakowało mu już tylko jednego – korony królewskiej. Po śmierci cesarza Henryka II, otrzymawszy pozwolenie papieża w roku 1025 koronował się Chrobry na pierwszego króla Polski. 2 miesiące po koronacji Chrobry zmarł.
Na obrazku – Bolesław Chrobry, oczywiście Jana Matejki.
[386x500]