lobo (Re: Комплекс России, 15.09.2008 20:50:40):
"что такое польша?ничтожная страна,с ничтожной историей,ничтожной культурой,и таким же ничтожным,бездарным народишком.кроме вони-ни-че-го."

Здравствуйте. :)

Я совсем забыла раньше упомянуть об открытию в 1933 году посёлка в Бискупине, называнного „польскими Помпеями” (воеводство куявско-поморское , приблизительно на полпути между Гнезном и Быдгощей). Этот целый посёлок, наиболее старый до сих пор открытый посёлок на польских землях. Был построен из деревянных бревен. По изучению этих конструкционных элементов, очень хорошо законсервированных водой и илом, археологи установили, что посёлок возник наиболее вероятно в VIII веке перед нашей эрой. Построен был на подмокнутом 2 гектаровом острове Бискупиньского Озера, тогда около 1 метра над уровнем воды.
Посёлок имел закрытую, овальную форму, а в ним находилось около 160 очень похожих на себя деревянных домов об измерению 8 х 10 метров, расположенных в рядах вдоль 11 тесных, выложеных деревянными балами, уличек. Выглядывало это аналогично как наша современная "рядовая застройка". Каждая уличка имела ширину около 2.5 метров. Посёлок был окруженый деревянно-земляном валом, в котором находилась въездная подворотня. Добавочно град был окруженный волнорезом из вбитых раскосо деревянных балей, широким на 2-9 метров.
Оценивается, что в посёлке могло жить 800 - 1000 людей, а время заселения оценивается на около 150 лет. Потом посёлок был залит поднимающимися водами озера.
Наиболее старые сохраненные фрагменты града это посты ловцов северных оленей из времени 10 тысяч лет лет тому назад, неолитический дом первых земледельцев и "скелетное" могилы.
Посёлок был реконструирован со сохранением аутентическоого "исторического вещества" и можно его посещать. Осталась для него разработанная программа долгосрочной консервации через например удерживание высокого постоянного уровня воды в озере ли специальной системы отслеживания местных условий.
Внизу -короткий "бросок глазом" на Бискупин.

С приветом из Польши :)

Версия по-польски:
Zapomniałam wcześniej wspomnieć o odkrytej w 1933 roku osadzie w Biskupinie, zwanej „polskimi Pompejami” (województwo kujawsko-pomorskie, mniej więcej w połowie drogi między Gnieznem a Bydgoszczą). Jest to całe osiedle, najstarsza dotychczas odkryta osada na ziemiach polskich. Była zbudowana z bali drewnianych. Na podstawie badań tych elementów konstrukcyjnych, doskonale zakonserwowanych przez wodę i muł, ustalono, że osiedle powstało najprawdopodobniej w VIII wieku przed naszą erą. Zbudowano je na podmokłej 2-hektarowej wyspie Jeziora Biskupińskiego, wówczas około 1 metra nad poziomem wody.
Osada miała zamknięty, owalny kształt, a na jej terenie znajdowało się około 160 bardzo podobnych drewnianych domów o wymiarach 8 x 10 metrów, usytuowanych w rzędach wzdłuż 11 ciasnych, wyłożonych drewnianymi balami, uliczek. Wyglądało to podobnie jak nasza współczesna „zabudowa szeregowa”. Każda uliczka miała szerokość około 2,5 metra. Osiedle otoczone było drewniano-ziemnym wałem , w którym znajdowała się brama wjazdowa. Dodatkowo gród otoczony był falochronem z wbitych ukośnie pali drewnianych, szerokim na 2-9 metrów.
Ocenia się, że w osadzie mogło mieszkać 800 - 1000 osób, a czas zasiedlenia ocenia się na około 150 lat. Osada została zalana przez podnoszące się wody jeziora.
Najstarszymi zachowanymi fragmentami grodu są stanowiska łowców reniferów sprzed 10 tysięcy lat, neolityczny dom pierwszych rolników oraz groby „szkieletowe”.
Osada została zrekonstruowana z zachowaniem autentycznej „substancji zabytkowej” i można ją zwiedzać. Został dla niej opracowany program długoterminowej konserwacji poprzez na przykład utrzymywanie wysokiego stałego poziomu wody w jeziorze czy specjalnego systemu monitorowania warunków środowiskowych.
Poniżej – krótki rzut okiem na Biskupin.

Krótka historia biskupińskiej osady