lobo (Re: Комплекс России, 15.09.2008 20:50:40):
"что такое польша?ничтожная страна,с ничтожной историей,ничтожной культурой,и таким же ничтожным,бездарным народишком.кроме вони-ни-че-го."

Первые упоминания о землях сегодняшней Польши появились в делах и письмах римских и византийских авторов в I и II веке нашей эры. Наверно стало это из-за "Янтарной Дороги".
Названия "Янтарная Дорога" исползуется в двух значениях: в значении торговых контактов стран бассейна Средиземного Моря и странами находящими при южных краях Балтики и в значении маршрута купеческих экспедиций за янтарем.
Одну из первый таких "янтарных" экспедицией описал Плинюш Старшый в I веке н. э. Это рассказ о римлянине, которого император Нерон отправил за границу Римской Империи к далеким побережьям Балтики, чтобы этот привез ему янтарное сокровище. Римлянин привез Нерону большое количество янтаря.
Вследстве этого случая много торговцев отправилось следом этого римлянина, путешествуя к северу за драгоценным камнем. Запасались они разными товарами для обмена, которые могли понравиться "варварам" и позволят им безопасно вернуться домой. Были это конечно деньги, но и шерсти, кожи, металлические изделия, керамика, украшения, ткани или вино.
Отчетливый расцвет янтарной торговли наступил в II половине II и III века нашей эры. Благоприятствовал она обмену знания и культуры, стимулируя тоже развитие городов положенных на пути.
Направление "Янтарной Дороги" до сих пор не однозначно назначен. Его варианты реконструированы по упоминаниям древних писателей и через результаты археологических изучений. Назначают его находки римских монет, бронзовые изделия, римская керамика и янтарные сокровища. На пути лежал наверно сегодняшний Вроцлав, нашли в нём большое янтарное сокровище в весе 500 - 1,500 кг, разные источники по-разному подают.
Вероятное направление "Янтарной Дороги" показанное на карте внизу ( обратите, пожалуйста, внимание, где он окончается :) ).

С приветом из Польши :)

Версия по-польски для Гекона:
Pierwsze wzmianki o ziemiach dzisiejszej Polski pojawiły się w dziełach i pismach autorów rzymskich i bizantyjskich w I i II wieku naszej ery. Zapewne stało się to za sprawą „Szlaku Bursztynowego”.
Określenia „Szlak Bursztynowy” używa się w dwóch znaczeniach: w znaczeniu kontaktów handlowych pomiędzy krajami basenu Morza Śródziemnego a krajami leżącymi przy południowych brzegach Bałtyku oraz w znaczeniu trasy wypraw kupieckich po bursztyn.
Jedną z pierwszych takich „bursztynowych” wypraw opisał Pliniusz Starszy w I wieku n.e. Jest to opowieść o Rzymianinie, którego cesarz Neron wysłał poza granice Imperium Rzymskiego ku odległym wybrzeżom Bałtyku, aby ten przywiózł mu bursztynowy skarb. Rzymianin przywiózł Neronowi dużą ilość bursztynu.
Na skutek tego wydarzenia wielu kupców wyruszyło śladem owego Rzymianina, kierując się ku północy po drogocenny kamień. Zaopatrywali się oni w rozmaite towary na wymianę, które mogły spodobać się barbarzyńcom i pozwolić bezpiecznie wrócić do domu. Były to oczywiście pieniądze, ale i wełny, skóry, wyroby metalowe, ceramika, ozdoby, tkaniny czy wino.
Wyraźny rozkwit bursztynowego handlu nastąpił w II połowie II i III wieku naszej ery. Sprzyjał on wymianie wiedzy i kultury, stymulując rozwój miast położonych na szlaku.
Przebieg Szlaku Bursztynowego dotychczas nie został jednoznacznie wyznaczony. Jego warianty są rekonstruowane na podstawie wzmianek starożytnych pisarzy oraz poprzez wyniki badań archeologicznych. Wyznaczają go znaleziska rzymskich monet, wyroby z brązu, ceramika rzymska i bursztynowe skarby. Na szlaku leżał z pewnością dzisiejszy Wrocław, znaleziono w nim duży skarb bursztynowy o wadze 500 do 1.500 kg, różne źródła różnie podają.
Prawdopodobny przebieg szlaku pokazany na mapce poniżej (proszę zwrócić uwagę, gdzie on się kończy :)).
[411x599]