Дурацкі дзень – нават чула, што ёсць некая хвароба – нешта там фобія (хто баіцца пятніц 13-га) А для мяне дзень вечар выдаўся выдатным – Дзеткам 2 гады! Не веру,што калісьці яны не маглі сабраць нават чвэрці залы СХТ – а тут ушчэнт запоўнены Дом Афіцэраў *авечка пусціла слязу*Анютка… такая прыгажуня… ну такое ўжо дзіцё салодкае!.. Так-так! Дзіцё! Ну інакш не назавеш ) А яны растуць. Нават адчуваецца. Ужо вызначаюцца са стылем. І як заўсёды не без сюрпрызыкаў ) Новыя песенькі ) І старыя – роодныя, любііімыя… Але я заўсёды чакаю адной… “Неба я” Хоць забейце – кожны раз ну проста да костак прабірае. Я наогул ад фільмаў, кніг ды інш. ніколі не плачу, але “Неба я”… Ды й сам канцэрт вельмі шчырым атрымаўся ) не такім, як усе - больш некім мяккім і добрым ) Шмат бы пісала – але на што, калі слоў усё адно не хопіць – на Дзяцей трэба толькі хадзіць, і на сд не варта слухаць – не тое. А толькі канцэрты )