[540x409]
А мары адна за адной. Здзейсняюцца )
Ну я ж толькі ўчора вучыла ў што там звяртаецца субдамінантавы квартсэкстакорд, ну толькі ж учора не магла запомніць гэтую коду канцарціны, ну толькі ж учора купляла туфелькі да выпускнога… Ан не. Не ўчора, а год таму ) Як міла )
І тут мы ўсе зноў сабраліся. Амаль як раней. Толькі настаўніцы ўжо не лютыя ворагі ) І не будуць пытацца “Як жы ты, Грэчка, у сёмым-та класе вучыцца будзеш?” … =)) Ыыы… Так «па-хатняму» пасядзелі, пагутарылі. Кожны расказаў, куды збіраецца. Эх, разлятаюцца птушачкі ) Я выдатна разумею, што гэта ну як бы апошні раз, калі ўсіх дзяўчат так збярэш. Бо 2-гі і 3-ці – гэта ўжо не ўгодкі ) Забываюца нумары, фатаздымкі, прозвішчы. Ну і лан. Памяць-та не гумавая )
Яшчэ я заўважыла, што вельмі трапятка стаўлюся да памяці. У сэнсе да мінулага. Ну я не магу ўявіць, што калі-небудзь не будуць “усплываць” твары такіх родных людзей, праглядваючы тэлефонную кніжку. Так, будуць новыя нумары, твары, прозвішчы. А як жа старыя? =(
І ўсё так хутка зменіцца… Блін (( Не хачу. А можа і хачу. Карацей, трывожна мне.
А дзень сёння быў файны.