Это стихотворение на белорусском. Если кто чего не понял, спрашивайте - переведу на русский)))

Яшчэ не ведаю я,
Колькi гадоу мне засталося,
Не бачу таго дня,
Калi пачую анёлау галоссе.
Аднак жыву я
I не думаю аб гэтым,
Жыццё бо гэта для мяне
Адзiнае на цэлым свеце.
Вы не здзiуляйцеся з мяне,
Што я зусiм iная...
Я мару толькi аб вясне-
Аб ёй i верш складаю.
Вясна! Вясна, прыйдзi хутчэй,
Каб расцвiталi кветкi,
Няхай на сэрцы будзе мне бальней,
Бо застануцца толькi часткi
Ад думкi ранiшняй маей.
Аднак цяпло ад веснавога сонца,
i сiняе неба у вачах,
i ветрык ласкавы бясконца
Напомняць мне аб мiнулых гадах.
Гадах, дзе не ведала сэрца
Нi здрады, нi горыч хлуснi,
Калi не хацелась памерцi
Ад адзiноты i тугi,
Дзе былi толькi радасць i вера
У свелую мару сваю,
Нiшто не казалася шэра...
i зноу для сябе я малю,
Былыя каб годы насталi
i думкi вярнулiсь маi,
Якiя б нi гора не зналi,
Нi адзiноты, нi тугi...