ніколі не звяртаў ўвагі на тое, што ўва мне можа хавацца працаголік.
але - праявілася само гэтае уменне. Нармалевыя людзі працаваць з 9 і да 10 не будуць.
Тым болей - на будоўлі. Тым болей - пад дажджом.
А потым, замест таго, каб ісці і класціся спаць, едзеш да Ані, якая жывенібыта побач, а на самой справе - за пяць кіламетраў і якую не бачыў цэлы(!) дзень.
Адно добра, што так не заўседы.
Ды й другое добра, што наступны аб'ект будаваць непатрэбна будзе. Яго будзем дэмантаваць, а потым, на месцы, якое вызваліцца, пабудуецца новы дом.
А ўвогуле - даволі цікава адчуваць сябе будаўніком. Пачынаеш адчуваць, што за тваей справай не звычайныя патрэбы грамадства, а нешта больш...

В колонках играет: Mithotyn - Hail Me