падтрымаўшы маю ідею наведаць Мінск, каб сустрэць заход соца на даху Трыпалтаўры, я і Алег а другой гадзіне ўжо былі на ст.м. Магілёўская, адкуль адразу накіраваліся дадому, а потым - на месца. Набылі піва і сталі чакаць гэтую падзею.
На заходзе было спакойна, але пасля таго, як дастаткова сцямнела, будынак пачалі наведваць людзі.
Адразу гэта былі тры дзяўчыны, адна з якіх баялася вышыні і якіх мы запрасілі пасядзець з намі, потым - таксама тройка дзяўчын, да якіх мы з Алегам(бо Вольга і Калянка з'ехалі раней) і далучыліся.
Пазней, калі мы засталіся толькі ўтраіх, бо дзве з іх нас пакінулі, прагучала прапанова сустрэць узыход сонца на гэтым ж даху.
Я падтрымаў, але вырашыў, што для мяне будзе лепш хоць сколькі-небудзь паспаць.
А яны ўдваіх засталіся на даху, толькі наведаўшы начнік, дзе набылі троху прысмакаў.
У 5 20 я прачнуўся і паспяшаў зноў у тым самым накірунку. Не паверыўшы канчаткова ў тое, што яны на самой справе дачакаюцца ўзыхода сонца, я ўсе ж такі быў ўражаны тым, што не толькі дачакаліся і сустрэлі, а яшчэ потым згадзіліся наведацца да мяне ў госці. Адное шкада - я на ўзыход не паспеў, не разлічыў троху час...
Ў Насці пры развітанні не браў ні тэлефона, ні другіх кантактаў - будзе суджана - сустрэнемся - не, дык не.
В колонках играет: Ровена - Весна

LI 5.09.15