я нарэшце смог папасці на воданапорную вежу, якую с задавальненнем фатаграфаў зімою, а зараз, спецыяльна накіраваўся да яе, каб нарэшце наведаць і самаму паглядзець на яе.
Тое, што вежа - другі па вышыні аб'ект горада, цікава. Але тое, што пад цяжарам леду, які зімою тут скопліваецца, абарваліся пераход і лесвіца да апошняга пралету і таму - вяршыня зараз амаль непрыступная.
Амаль - таму што, шлях залазу наверх я ўжо выглядзеў і нават на вока прыкінуў сапраўдную магчымасць.
калі б не вышыня - залез бы гуляючы.
Аднак тое, што прыйдзецца, боўтаючыся на вышыні семага паверха пералазіць на лесьвіцу - сьмеласці не надае.
Але мыльныя бурбалкі, выглядалі вельмі прывабна па-над кронамі елак....
В колонках играет: Die Apokalyptischen Reiter - We Will Never Die

LI 5.09.15