А дзень, нягледзячы ні на надвор'е, ні на сіноптыкаў, ні на вецер, ні на пятніцу, ні на вялікдзень, ні на кантору, ні на працу, якой няма, нягледзячы ні на што, цалкам атрымаўся.
а амаль нічога і не абяцала што ўсе будзе добра.
хоць з раніцы ўсёткі быў расчараваны тым, што на вуліцы свяціла сонца. Дакладней расчараваны ў тым, што прагноз сіноптыкаў не спраўдзіўся па тым чынніку, што мог бы выдатна правесці час, сустракаючы світанак, замест таго, каб у чарговы раз спаць.
а так - прачнуўся, і ў чарговы раз задаўся пытаннем - што рабіць?
трэба было ўсё жа ў падрахунку ўладкоўвацца на працу, чаму я і вырашыў прысвяціць пачатак сонечнага, але зусім ня цёплага дня.
З працай - поўны аблом. таму вырашыў усё жа на гэты конт не грузіцца. усероўна што небудзь будзе.
Купля мыльных пузыроў толькі паспрыяла гэтаму.
Чарговае катанне на транспарце па ўсім горадзе, перад якім - абкатка мегарульных ліфтаў у мегарульном будынку ТЦ, каля якого мне заўсёды падабалася глядзецца ў адбітак у шкле.
Наведванне такіх месцаў, як сядзіба БНФ і Падземкі, праўда, нічым не здзівіўшых.
Менавіта падчас катання ў галаву прыйшла думку аб тым, што дахаты то мне ехаць цалкам не жадаецца. Бо нех.
Ды і кандыдатура правядзення вечара маецца ў наяўнасці.
прычым гэтая самая кандыдатура нават і не думала супрацівіцца, хутчэй наадварот, атрымалася вельмі хутка абгаварыць усе падрабязнасці будучай сустрэчы амаль у тры словы.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Таял

LI 5.09.15