меней чым за тыдзень, які я размаўляю на родная мове, мне пакль сказалі толькі тры рэчы.
1. Пыталі, чаго гэта я так знянацку перайшоў на яе.
2. Казалі, што адчуваецца мой удзел ў моднай зараз тэндэнцыі размаўляць на ёй.
3. Сказалі, што займаюся пафасам. проста гэтае слова зараз тлумачыцца з іншага боку. Пафас зараз не вельмі добрае паняцце. Я, нават, лічачы няправільна, амаль абразіўся )) Але, кашатавала толькі знайсці слова ў слоўніку, як сэнс адразу змяніўся, не хочачы, мне дапамаглі знайсці прычыну першаму пытанню )))

Па першае. Пачатак паклала навіна аб тыдні беларускай мовы. Нешта я падумаў-падумаў і вырашыў паспрабаваць. Спадабалася. Многія падтрымліваюць мяне і таксама са мною размаўляюць па-беларуску.
Ў мяне прыпадняты і захоплены стан чалавечага духу.
Па-другое. Пра тое, што зараз модна гаварыць па-беларуску я чую ўпершыню. Няма такого. Зараз модна гаварыць па-расейску. Але, нават калі б гэта і было модным, я б наадварот, с задавальненнем далучыўся б такой плыні. Ўсе ж такі не наплыўное, свае, радное.
Па-трэцяе. Можа і пафасна. Але мне здаецца, што я ўсе раблю правільна. І мне не першкодзіць хто бы то ні была.

ПАФОС (от греч . pathos - страдание, страсть, возбуждение, воодушевление), 1) в античной эстетике - страсть, душевное переживание, связанное со страданием. Пафос противопоставляется обычно этосу. 2) "Субстанциональное" (Гегель), всеобщее и существенное содержание, которое присутствует в человеческом "я", наполняя и проникая собою всю душу. 3) Идейно-эмоциональная настроенность художественного произведения или всего творчества. 4) В общеупотребительном смысле - приподнятое и восторженное состояние человеческого духа.

В колонках играет: Hekate - Fatherland

LI 5.09.15