Mənim üçün qumar sadəcə bir şans və ya qismət deyil. Mən bu işə bir iş kimi yanaşıram. Hər axşam kompüterimin qarşısında əyləşəndə, içimdə heç bir həyəcan və ya qorxu olmur. Sadəcə soyuq bir hesablama var. Neçə ildir bunu edirəm, artıq maşın kimi işləyir beynim. Bu axşam da həmişəki kimi başladı. Çayımı hazırladım, siqaretimi yandırdım və planımı qurdum. Ancaq əvvəlcə, həmişə etdiyim kimi, bağlantı problemi yaşamamaq üçün etibarlı bir ünvana keçid etməli idim. Sevdiyim sayta giriş üçün mostbet güncel giriş ünvanını yoxladım və içəri daxil oldum. Ekranda tanış rənglər və nömrələr məni qarşıladı. Bu mənim ofisim, mənim döyüş meydanımdı.
Həmişə canlı dilerləri seçirəm. Maşınlara qarşı oynamaq məntiqsizdi, çünki proqram təminatını sındırmaq mümkün deyil. Amma canlı dilerlər... onlar insandı, səhv edə bilərlər, yorula bilərlər. Bu axşam bakkarat masasına oturdum. Bir neçə saat ərzində nə qədər qazanacağımı təxminən hesablamışdım. Məqsədim böyük deyildi, ancaq günlük normamı çıxarmaq istəyirdim. İlk yarım saat əla keçdi. Hesabım durmadan artırdı. Sonra birdən işlər dəyişdi. Dalbadal 5 əl uduzdum. Adi bir insan olsaydı, əsəbləşər, daha çox pul qoymağa çalışardı. Amma mən yox. Mən sadəcə stolun üstündə gəzdirdiyim kartların statistikasına baxdım. Sistem işləyirdi, sadəcə ani bir dalğalanma idi. Paniğa yox, səbir.
Bu peşənin ən çətin tərəfi də elə budur: itirəndə dayanmağı bacarmaq, ya da uduzduğun pulun dalınca getməmək. Mən buna çoxdan öyrəşmişəm. Saatlarla eyni masada oturub, rəqəmlərin dilini dinləyirəm. Gecə yarısından sonra gözlədiyim an gəldi. Diler dəyişikliyi oldu və yeni qız masaya gəldi. Əli bir az əsirdi, görünür təcrübəsiz idi. Kartları paylayanda bir anlıq tərəddüd etdi. Mən məhz belə anları axtarıram. Dərhal mərcimi artırdım. Ardıcıl yeddi əlüst-üstə qazandım. Hesabımdakı rəqəm gözümün qabağında böyüdü, ancaq ürəyimin döyüntüsü belə dəyişmədi. Bu sadəcə iş idi.
Səhərə yaxın məqsədimə çatdığımı gördüm. Hətta bir az da artıqlaması ilə. Kompüteri bağlamaq üçün əlimi uzatdım, ancaq barmağım ekranda dayandı. Bir anlıq qəribə bir düşüncə gəldi ağlıma. Mən illərdir bunu edirəm. Evdəkilər mənim nə işlə məşğul olduğumu tam bilmir. Deyirlər, "kompüterdə işləyirsən". Həqiqətən də elədir. Bu da bir işdi. Sadəcə ofis mühiti yoxdu, maaş günü gözləmirsən. Qazancın dərhal hesabına yatır, itkin də bir o qədər sürətli olur.
Son əl mənə həmişə xatırladır ki, bu oyunun içində itməmək üçün nə qədər diqqətli olmalısan. Qazandığım pulu çıxardım, bir hissəsini isə sabahkı oyun üçün saxladım. Pəncərədən çölə baxdım, gün işıqlanmağa başlayırdı. Yenə bir gecəni işdə keçirmişdim. Yorğun idim, amma məmnun idim. Çünki mən qaydaları bilən biriyəm və bu qaydalar çərçivəsində oynayanda sistem həmişə qazanmağa imkan verir. Sadəcə soyuqqanlı olmaq və anı gözləməyi bacarmaq lazımdı. Sabah yeni bir gecə, yeni bir masa və yeni bir qazanc olacaq. Əsas odur ki, öz oyununu biləsən.